Eating Clubs ของ Princeton คืออะไร และนักศึกษาใช้มันอย่างไรจริงๆ?

ครั้งแรกที่ผู้มาเยือนจากต่างประเทศยืนบน Prospect Avenue ใน Princeton แล้วถูกบอกว่าแถวบ้านขนาดเกือบเท่าคฤหาสน์ทั้งสองข้างถนนเป็นชมรมรับประทานอาหาร ปฏิกิริยาตามธรรมชาติคือเวอร์ชันใดเวอร์ชันหนึ่งของ "เดี๋ยว — มันคืออะไรกันแน่?" บ้านดูเหมือนเป็นของวุฒิสมาชิกหรือทายาท ไม่ใช่นักศึกษาในวิทยาลัย มีระเบียง สนามหญ้า ห้องบิลเลียด และห้องอาหารที่มีโคมระย้า มีอยู่ 11 หลัง ทั้งหมดอยู่บนช่วงถนนหนึ่งไมล์เดียวกันนี้ ประมาณ 70 เปอร์เซ็นต์ของนักศึกษาปีสามและปีสี่ของ Princeton สังกัดหนึ่งในนั้น ไม่ใช่ Greek fraternities หรือ sororities ไม่ใช่ secret societies ในความหมายของ Yale ไม่ใช่เทียบเท่ากับ country clubs ในศตวรรษที่ 21 — สมาชิกผลัดเปลี่ยนทุกสองปีและค่าธรรมเนียม แม้จะเป็นจริง ส่วนใหญ่จ่ายจาก Princeton residential meal plan เป็นบางสิ่งที่เฉพาะเจาะจงและเฉพาะ Princeton เท่านั้น: ชมรมรับประทานอาหารส่วนตัวที่นักศึกษาชั้นสูงทานอาหารของพวกเขา ทำการสังสรรค์เป็นกลุ่ม และจัดวันสุดสัปดาห์

สำหรับนักเรียนต่างชาติ ผู้สมัครที่กำลังเยี่ยมวิทยาเขต หรือผู้ปกครองที่เดินถนนกับนักเรียนมัธยม eating clubs กลายเป็นความท้าทายภาษาอังกฤษเชิงสังคมเล็กๆ นักศึกษา Princeton ปัจจุบันที่คุณพบ — ไกด์ทัวร์ของคุณ เจ้าภาพอาหารกลางวันที่ residential college นักศึกษาปีสี่ที่พาคุณดู — จะกล่าวถึง "the Street" (หมายถึง Prospect Avenue) อ้างถึงคลับของพวกเขาด้วยชื่อ ("ฉันอยู่ Cap"; "ฉันอยู่ Tower"; "ฉันอยู่ Terrace") และสมมติว่าคุณรู้ว่าการอ้างถึงเหล่านี้หมายถึงอะไร พวกเขาจะชวนคุณมาทัวร์คลับ พวกเขาจะเสนอ "do you want to grab lunch at my club?" ซึ่งเป็นคำเชิญจริงไปทานอาหารจริง

ภาษาอังกฤษที่ต้องการไม่ใช่ภาษาอังกฤษเชิงวิชาการ แต่เป็น register ประจำวันของชีวิตทางสังคมในวิทยาเขต: คำเชิญ การตอบรับและปฏิเสธอย่างสุภาพ การคุยเล่นขณะรอใน foyer คำศัพท์อาหารในห้องอาหารคลับ และจังหวะการสนทนาในการพบเพื่อนของใครบางคน บทความนี้แสดงแผนที่คำศัพท์ การโต้ตอบทั่วไป และประเภทของการฝึกที่ทำให้ประสบการณ์สบายใจ

ภูมิศาสตร์: Prospect Avenue และ the Street

เดินตะวันออกจาก Frist Campus Center ตาม Washington Road เลี้ยวขวาเข้า Prospect Avenue และภายในสองนาทีคุณกำลังเดินผ่านบ้านคลับหลังแรกของ 11 หลัง ถนนวิ่งประมาณครึ่งไมล์ พร้อมคลับทั้งสองข้าง บ้านใหญ่ — ส่วนใหญ่เป็นคฤหาสน์ปลายศตวรรษที่ 19 หรือต้นศตวรรษที่ 20 ที่สร้างเดิมเป็นที่อยู่อาศัยส่วนตัวของครอบครัวที่เกี่ยวข้องกับ Princeton จากนั้นเปลี่ยนเป็นใช้สำหรับคลับเมื่อสถาบันเติบโต จากเก่าที่สุดถึงใหม่ที่สุด คลับทั้ง 11 คือ: Ivy, Cottage, Tiger Inn, Cap and Gown, Colonial, Cloister Inn, Charter, Tower, Quadrangle, Terrace และ Cannon Dial Elm นักศึกษาเรียกพวกเขาด้วยตัวย่อ: "Ivy" หรือ "Cottage" หรือ "Tower" หรือ "TI" (สำหรับ Tiger Inn)

คลับเปิดในเวลาเฉพาะสำหรับมื้ออาหาร (อาหารกลางวันและอาหารเย็นวันจันทร์ถึงวันศุกร์; brunch ในวันสุดสัปดาห์; บางคลับจัดอาหารเย็นวันเสาร์และวันอาทิตย์) ในเย็นวันสุดสัปดาห์ คลับหลายแห่งจัดงานสำหรับสมาชิกและแขก — บางครั้งเรียกว่า "nights" บางครั้งเป็นงานเต้นรำเป็นทางการ บางครั้งเป็นงานปาร์ตี้ตามธีม ถนนสามารถคึกคักในคืนวันเสาร์ในช่วงปีการศึกษาและเกือบว่างเปล่าในช่วง reading period หรือฤดูร้อน

สำหรับผู้มาเยือนวิทยาเขต ถนนเปิดให้เดินได้ตลอดเวลา คุณสามารถเห็นอาคารจากทางเท้า; ระเบียงมองเห็นได้; บางคลับมีตราของพวกเขาเหนือประตู (เพชรของ Ivy ฟอนต์เฉพาะของ Cap) สิ่งที่คุณทำไม่ได้ในฐานะผู้ที่ไม่ใช่สมาชิกคือเดินเข้าห้องอาหารของคลับโดยไม่มีคำเชิญจากสมาชิก ไม่ได้ไม่เป็นมิตร — เป็นเพียงวิธีที่ระบบทำงาน

สมาชิกภาพทำงานอย่างไรจริงๆ

คลับดำเนินการบนวงจรสมาชิกภาพสองปี นักศึกษา Princeton มีสิทธิ์เข้าร่วมในฤดูใบไม้ผลิของปีสอง ทานที่คลับเริ่มจากปีสาม และยังคงเป็นสมาชิกตลอดปีสี่ หลังสำเร็จการศึกษา สมาชิกกลายเป็นศิษย์เก่าของคลับและสามารถกลับมาร่วมงานได้

ห้าจาก 11 คลับเป็น bicker clubs — รับสมาชิกผ่านกระบวนการคัดเลือกที่เรียกว่า bicker ดำเนินการในช่วงหนึ่งสัปดาห์ทุกเดือนกุมภาพันธ์ Bicker เป็นชุดการโต้ตอบทางสังคมที่จัดโครงสร้าง: การสนทนากลุ่มเล็กระหว่างสมาชิกปัจจุบันและผู้มีโอกาสเป็นสมาชิก การประชุมเดี่ยว และกิจกรรมกลุ่มที่แตกต่างกันตามคลับ ในตอนท้ายของสัปดาห์ สมาชิกปัจจุบันโหวตว่าจะรับนักศึกษาปีสองคนใด หกจาก 11 คลับเป็น sign-in clubs — รับนักศึกษาปีสองคนใดที่สมัคร บางครั้งมีการจับสลากถ้านักศึกษาปีสองสมัครมากกว่าที่คลับมีพื้นที่ บางครั้งเป็น first-come-first-served

ความแตกต่าง bicker เทียบกับ sign-in สำคัญทางสังคมเพราะเปลี่ยนการรับรู้ของ "การคัดเลือก" แต่สำคัญน้อยสำหรับประสบการณ์การทานเอง ทั้ง 11 คลับมีห้องอาหาร; ทั้ง 11 จัดงาน; ทั้ง 11 มีตัวอย่างจากชั้นเรียนปีสามและปีสี่ของ Princeton ประมาณ 30 เปอร์เซ็นต์ของนักศึกษาชั้นสูงไม่เข้าร่วม eating club เลย — พวกเขาทำอาหารใน residential colleges ของพวกเขา (Whitman, Forbes และ Yeh / New College West ใหม่ยังคงให้บริการอาหารสำหรับนักศึกษาชั้นสูง) หรือใช้ ตัวเลือกอาหารบัณฑิต

สำหรับไกด์ทัวร์ที่อธิบายระบบให้กับครอบครัวที่มาเยี่ยม คำอธิบายทั่วไปคือ: "ประมาณ 70 เปอร์เซ็นต์ของนักศึกษาชั้นสูงอยู่ใน eating clubs คุณทานอาหารทุกมื้อที่นั่นในช่วงปีสามและปีสี่ มี 11 คลับและแต่ละคลับมีบุคลิกของตัวเอง บางอันคุณเข้าร่วมผ่าน bicker บางอันคุณเซ็นเข้า เราสามารถเดินไปตาม Prospect Avenue และฉันจะชี้ให้ดู" คำอธิบายนั้นประมาณระดับรายละเอียดที่ผู้มาเยือนครั้งแรกต้องการ

ทัวร์คลับ: งานเปิดบ้านฟังดูเป็นอย่างไร

ในช่วงปีการศึกษา คลับหลายแห่งจัดทัวร์ไม่เป็นทางการสำหรับผู้มีโอกาสเป็นสมาชิกและกลุ่มที่มาเยือน ถ้าคุณอยู่ในทัวร์วิทยาเขตหรือเยี่ยมผ่านสำนักงานรับเข้า คุณอาจจะเดินผ่านบ้านคลับหนึ่งหรือสองหลังกับสมาชิกปัจจุบันเป็นไกด์ของคุณ

ทัวร์คลับทั่วไปดำเนินไปแบบนี้ สมาชิกพบคุณที่ระเบียงหน้า คุณก้าวเข้าไปใน foyer พร้อมภาพถ่ายเก่าของสมาชิกในอดีตบนผนัง สมาชิกพาคุณเดินผ่านห้องเป็นทางการ — ห้องอาหารพร้อมโต๊ะไม้ยาว ห้องสมุดพร้อมเก้าอี้หนัง ห้องบิลเลียด ห้องนั่งเรียนชั้นสอง ระหว่างทางพวกเขาชี้คุณลักษณะ ("เรามีเปียโนในห้องนี้"; "นี่คือที่ที่เราจัดประชุมในคืนวันพุธ"; "ครัวอยู่ชั้นล่างและเสิร์ฟอาหารกลางวันตั้งแต่ 11:30 ถึง 13:30") และตอบคำถาม

ภาษาอังกฤษที่คุณจะพูดในทัวร์คลับเป็น register ภาษาอังกฤษเชิงสังคมง่ายๆ: คำถาม ความคิดเห็น ปฏิกิริยาเล็ก คำศัพท์ส่วนใหญ่เกี่ยวกับสถาปัตยกรรมและอาหาร:

ถ้าคุณอยู่กับใครบางคนที่เพิ่งเซ็นเข้าหรือเพิ่งได้รับการรับเข้าผ่าน bicker คำถามที่สุภาพคือ "How was bicker?" หรือ "What's the club like?" — ทั้งสองเป็นคำชวนคุยที่ดีอย่างจริงใจซึ่งจะได้คำตอบจริง คำถามที่สุภาพและอยากรู้สำหรับสมาชิกปัจจุบันคือ "How did you choose this club?" หรือ "What do you like about being here?"

การเชิญและการตอบรับ: จังหวะการพูด

ภาษาอังกฤษ eating-club ที่คุณจะพูดบ่อยที่สุดคือเรื่องการเชิญไปทานอาหาร นักศึกษาปัจจุบันพูดว่า:

"Do you want to grab lunch at my club?"

การตอบรับอย่างสุภาพ:

"Yeah, that would be great. What time works?"

การปฏิเสธอย่างสุภาพ (ถ้าคุณไม่ว่าง):

"Thanks for the invite — I have to go to [the museum / a tour / meet my parents] but maybe later this week?"

สำหรับผู้มาเยือนที่ไม่ใช่สมาชิก คำเชิญทานข้าวกลางวันเป็นจริง คลับยินดีต้อนรับแขก; สมาชิกจ่ายมื้ออาหารแขกเป็นส่วนหนึ่งของค่าธรรมเนียมของพวกเขา ความคาดหวังคือคุณมาตามเวลาที่ตกลง ทานอาหาร และมีส่วนร่วมในการสนทนากับเพื่อนของสมาชิกถ้าพวกเขาบังเอิญอยู่ที่นั่น

Register การคุยเล่นในห้องอาหารเป็นภาษาอเมริกันประจำวัน: คุณมาจากไหน คุณกำลังทำอะไรในวิทยาเขต การเยี่ยมเป็นอย่างไร คุณเรียนอะไรหรือกำลังพิจารณาเรียนอะไร นักศึกษา Princeton โดยทั่วไปเก่งในการรวมผู้มาเยือนในการสนทนา; วัฒนธรรมในวิทยาเขตเป็นแบบสุภาพและมีส่วนร่วมมากกว่าภาพลักษณ์เหตุผลเย็นชาที่มหาวิทยาลัยชั้นนำบางครั้งแบกรับ

คำเปิดการสนทนาที่มีประโยชน์ไม่กี่อย่างสำหรับผู้มาเยือน:

"How's the food in your club?" "When did you join?" "What's an average lunch like — do most members come?" "How do you choose between the clubs when you're a sophomore?" "Do you eat all your meals here?"

แต่ละคำถามเป็นคำถามจริงพร้อมคำตอบจริง; ไม่มีอันใดน่าอึดอัด ประเด็นคือฟัง — สมาชิก eating club มักพูดเก่งเกี่ยวกับคลับของพวกเขา และอาหารกลางวัน 30 นาทีจะให้ภาพระบบที่ชัดเจนกว่าหนังสือคู่มือใดๆ จะให้ได้

"The Street" ฟังดูเป็นอย่างไรทางสังคม

นอกเวลาอาหาร "the Street" ยังเป็นที่ที่งานสังคมวันสุดสัปดาห์เกิดขึ้น คลับหลายแห่งจัด nights — เย็นตามธีมที่สมาชิกและแขกของพวกเขารวมตัวที่คลับ เต้น พูดคุย และอยู่จนดึก คืนบางคืนเป็นทางการ (สมาชิกและแขกในชุดกึ่งเป็นทางการ); บางคืนเป็นแบบสบายๆ (งานปาร์ตี้ตามธีมหรือมื้อค่ำเปิด); บางคืนเป็นงานดนตรีและ DJ

สำหรับผู้มาเยือน ภาษาอังกฤษที่เกี่ยวข้องยังเป็น register การเชิญและการตอบรับ:

"Want to come to Tiger Inn's spring formal on Saturday?" "Cottage has a music night Friday — I can sign you in if you're around." "We're going to Cap for a club dinner tomorrow night; come if you're free."

แต่ละอันต้องการช่วงคำตอบเดียวกัน (ตอบรับ ปฏิเสธอย่างสุภาพ คำถามเรื่องโลจิสติกส์) วลี "sign you in" หมายความว่าสมาชิกเพิ่มคุณในรายชื่อแขกของพวกเขาสำหรับงาน เพื่อให้คุณสามารถเข้าได้โดยไม่ต้องเป็นสมาชิกเอง

การฝึกฟังเชิงปฏิบัติ

สถานการณ์การฟังเฉพาะสองสถานการณ์เกิดบ่อยพอที่จะฝึกล่วงหน้า

พนักงานเสิร์ฟหรือเจ้าหน้าที่ครัวที่แถวเสิร์ฟห้องอาหาร คลับส่วนใหญ่เสิร์ฟอาหารกลางวันแบบ buffet; บางแห่งมีเจ้าหน้าที่ที่แถวพูดสิ่งที่เช่น "we have grilled chicken or pasta primavera today — which one?" คำศัพท์เป็นคำศัพท์อาหารประจำวัน; ความเร็วเป็นจังหวะร้านอาหารปกติ ฝึกการสั่งโดยพูดสิ่งหนึ่งให้ชัด: "I'll have the grilled chicken, please" หรือ "Can I have the pasta?" หรือ "Just a salad, please"

เจ้าภาพหรือประธานแนะนำคุณในงาน ที่ formal night หรืองานคลับขนาดใหญ่ เจ้าภาพอาจแนะนำคุณกับสมาชิกอื่น วลีปกติคือ "this is [your name], they're visiting from [your school/country]" งานของคุณคือทักทายสั้นๆ: "Hi, I'm [name], it's nice to meet you" จากนั้นการสนทนาจะดำเนินต่อไปเป็นการคุยเล่นปกติ

ถ้าภาษาอังกฤษเชิงสนทนาของคุณแข็งแรงพอสำหรับมื้ออาหารร้านอาหาร 30 นาทีในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษใดก็ตาม คุณมีระดับที่ต้องการสำหรับอาหารกลางวันคลับ ถ้าคุณยังกำลังพัฒนาไปสู่ระดับนั้น อาหารกลางวัน eating club เป็นวิธีฝึกฝนที่ดีที่สุดวิธีหนึ่งที่มีแรงกดดันต่ำ — สมาชิกเป็นมิตร หัวข้อเป็นแบบสบายๆ และแรงกดดันด้านเวลาน้อยกว่ามากเมื่อเทียบกับที่เคาน์เตอร์

สามสิ่งที่ควรจำ

ถ้าคุณกำลังเยี่ยมวิทยาเขตและไปอยู่บนหรือใกล้ Prospect Avenue สามสิ่งที่ช่วยได้:

1. คลับเป็นส่วนตัวแต่เป็นมิตรกับผู้มาเยือน การเดินไปตามถนนสบายดี การเดินเข้า foyer ของคลับต้องการคำเชิญ แต่คำเชิญพบบ่อยและตอบรับได้ง่าย
2. คำศัพท์เบา "The Street" "my club" "bicker" "sign-in" "dues" "guest meal" — น้อยกว่าสิบคำครอบคลุมการสนทนาส่วนใหญ่
3. Register ทางสังคมเป็นมิตรประจำวัน สมาชิก eating club ฝึกฝนต้อนรับผู้มาเยือน; การสนทนามีไว้เพื่อรวมคุณ ไม่ใช่ทดสอบคุณ

Eating clubs ผิดปกติ มักถูกเข้าใจผิด และบ่อยครั้งถูกอธิบายในแง่ดราม่าหรือแปลกใหม่ ในการปฏิบัติประจำวัน เป็นห้องอาหารที่นักศึกษาใช้ชีวิตทางสังคมชั้นสูง การเดินไปตามถนนและก้าวเข้า foyer ครึ่งชั่วโมงกับสมาชิกปัจจุบันเป็นวิธีที่ตรงที่สุดในการเข้าใจพวกเขา — และเป็นชิ้นการฝึกภาษาอังกฤษเชิงสังคมที่มีประโยชน์ในกระบวนการ