ดำและทองทั้งสาม: Steelers, Penguins, Pirates และทำไมทีมกีฬาของพิตต์สเบิร์กตรงกัน

เดินออกจากสถานี T Wood Street ในบ่ายวันอาทิตย์ของเดือนตุลาคม และฝูงคนมุ่งหน้าแม่น้ำจะบอกคุณบางสิ่งที่วัฒนธรรมกีฬาอเมริกันไม่ค่อยโฆษณาล่วงหน้า: เมืองทั้งหมดได้ตกลง โดยที่ไม่มีใครเซ็นเอกสาร ที่จะแต่งกายเหมือนกัน เสื้อแข่งเป็นดำและทอง หมวกเป็นดำและทอง เสื้อกันหนาวที่ใส่ทับเป็นดำและทอง หากคนแปลกหน้าใส่สีของทีมอื่น — สีกรมท่าของ Cowboys, สีเขียวของ Eagles — พวกเขาสังเกตเห็นเองก่อนใครอื่น และดึงเสื้อกันหนาวคลุมเสื้อแข่งที่ไม่เหมาะสมหรือยอมรับผลที่ตามมา

พิตต์สเบิร์กเป็นเมืองเดียวในสหรัฐอเมริกาที่ทีมอาชีพระดับเมเจอร์ลีกทั้งสาม — Steelers (NFL), Penguins (NHL) และ Pirates (MLB) — สวมสีเดียวกัน เฉดอย่างเป็นทางการคือดำและ "Vegas gold" ซึ่งแฟน ๆ ส่วนใหญ่เรียกเพียงว่าเหลือง และซึ่งในบ่ายตุลาคมที่อากาศแจ่มใสที่ PNC Park เปลี่ยนชั้นบนเป็นสนามสีที่ประสานกันเดียวในแบบที่สนามกีฬาของเมืองกีฬาอเมริกันอื่นไม่เคยทำ นี่ไม่ใช่อุบัติเหตุ เป็นทางเลือกอัตลักษณ์พลเมืองที่ franchise สามแห่งของเมืองตัดสินใจตลอดเวลาประมาณหนึ่งร้อยปี ตั้งหลักในการจัดเรียงในปี 1980 และไม่ได้รับการพิจารณาใหม่ตั้งแต่นั้น

สำหรับนักศึกษาต่างชาติที่มาถึงพิตต์สเบิร์ก — สำหรับมหาวิทยาลัย บัณฑิตศึกษา การฝึกแพทย์ หรือ postdoc — วัฒนธรรมกีฬาเป็นหนึ่งในวิธีเร็วที่สุดที่จะรู้สึกถึงสิ่งที่คล้ายกับการเป็นของเมือง คุณไม่จำเป็นต้องมาจาก Western Pennsylvania เพื่อโบก Terrible Towel คุณไม่จำเป็นต้องดูฮ็อกกี้เพื่อรู้จักเลข 87 ของ Sidney Crosby บนเสื้อแข่งของเด็กที่ร้านขายของชำ เมืองดูดซับผู้มาใหม่เข้าสู่ฉันทามติดำ-และ-ทองอย่างรวดเร็ว และเมื่อถูกดูดซับแล้ว ปฏิทินก็จัดระเบียบใหม่รอบฤดูฟุตบอล ฮ็อกกี้ และเบสบอลในแบบที่ทำให้คนที่มาถึงคิดว่ากีฬาเป็นเรื่องเลือกได้ประหลาดใจ

คู่มือนี้พาเดินสำรวจสามทีมตามลำดับ อธิบายสี ตั้งชื่อนักกีฬาและสนามและพิธีกรรม และจบด้วยคำถามใช้งานได้จริงที่นักศึกษาต่างชาติทุกคนถามในที่สุด: ฉันจะเข้าหนึ่งในเกมเหล่านี้ได้อย่างไรจริง ๆ และฉันควรใส่อะไร

สี: ธงเมือง รัฐบุรุษอังกฤษ และทีมฮ็อกกี้ที่เปลี่ยนใจ

เมืองอเมริกันส่วนใหญ่ไม่ประสานสีของทีมกีฬา franchise สี่แห่งของบอสตันรันจาก Bruins ดำ-และ-ทองถึง Celtics เขียว-และ-ขาว ของนิวยอร์กยิ่งประสานน้อย — Yankees น้ำเงินกรมท่า Knicks ส้ม-และ-น้ำเงิน Rangers น้ำเงิน-และ-แดง นี่เป็นบรรทัดฐานอเมริกัน แต่ละ franchise เลือกสีในตัวเอง มักหนึ่งศตวรรษที่แล้ว มักด้วยเหตุผลที่ไม่มีใครยังมีชีวิตอยู่จำได้

พิตต์สเบิร์กเป็นข้อยกเว้น และคำอธิบายเริ่มต้นไม่ใช่กับทีมกีฬาแต่กับธง

ธงเมืองพิตต์สเบิร์ก — ใช้ในปี 1899 — เป็นไตรรงค์แนวนอนของดำ ทอง และดำ สีมาโดยตรงจาก ตราอาร์มของตระกูล Pitt ครอบครัวขุนนางอังกฤษที่ตั้งชื่อเมือง พิตต์สเบิร์กก่อตั้งเป็นป้อมชายแดนในระหว่าง French and Indian War ในยุค 1750 ตั้งชื่อตาม William Pitt the Elder รัฐบุรุษอังกฤษที่ดูแลโรงละครตะวันตกของสงคราม ป้อมที่เติบโตเป็นเมืองถูกเรียกว่า Fort Pitt; วงศ์ตระกูลตระกูลของดำและทองติดกับสถานที่เมื่อเมืองทำธงให้เป็นทางการในปลายศตวรรษที่ 19

เมื่อ Steelers ก่อตั้งในปี 1933 โดย Art Rooney — ว่ากันว่าซื้อสิทธิ์ NFL ของ franchise สำหรับ $2,500 โดยใช้เงินรางวัลจากบ่ายเดียวที่สนามแข่ง — ทีมเลือกสีเมืองตามธรรมชาติ ฟุตบอลเป็นกีฬาอาชีพเด็กในขณะนั้น และการจัดเรียงสโมสรใหม่กับวงศ์ตระกูลพลเมืองทั้งราคาถูกและถูกต้องทางอารมณ์

เมื่อ Pirates เปลี่ยนสีเป็นดำและทองในปี 1948 ทางเลือกได้ยืนยันสิ่งที่พิตต์สเบิร์กรู้เกี่ยวกับตัวเองอยู่แล้ว (พวกเขาสวมรูปแบบของแดงและน้ำเงินก่อนหน้านี้ ย้อนไปถึงการก่อตั้งปี 1882) ตั้งแต่ปี 1948 ทีมอาชีพสองทีมของเมืองเข้ากัน

การจัดเรียงครั้งที่สามใช้เวลานานกว่า เมื่อ Penguins เข้าร่วม NHL ในปี 1967 เป็นส่วนหนึ่งของการขยายครั้งสำคัญแรกของลีก — "Original Six" เป็นทีม NHL เพียงเท่านั้นตั้งแต่ปี 1942 จนถึงปีนั้น — franchise ใหม่เลือก น้ำเงินอ่อนและขาว ในตอนแรก สำหรับสิบสามฤดูกาลแรก พวกเขาสวมน้ำเงินและขาว พวกเขาเป็น outlier ทางสายตาในเมืองของตนเอง

ใน 1980 Penguins เปลี่ยนสีเป็นดำและทองเพื่อให้เข้ากับ Steelers และ Pirates การตัดสินใจเป็นการเคลื่อนไหวอัตลักษณ์พลเมืองโดยจงใจ — การจัดเรียงกับ franchise ที่เก่ากว่าสองแห่งของเมืองจะลึกซึ้งการบูรณาการของ Penguins เข้าสู่อัตลักษณ์ของพิตต์สเบิร์กในแบบที่ไม่มีแคมเปญโฆษณาใดเลียนแบบได้ พวกเขาถูก เมื่อ Penguins ชนะ Stanley Cup ครั้งแรกในปี 1991 สีของทีมแยกไม่ออกจากสีที่ Three Rivers Stadium ข้ามเมืองสำหรับสายตาของผู้มาใหม่

ดังนั้นเมื่อคุณเดินผ่านใจกลางพิตต์สเบิร์กในฤดูกาลใด ๆ และเห็นป่าของเสื้อแข่งดำ-และ-ทอง คุณกำลังมองที่ผลที่มองเห็นได้ของการจัดเรียงพลเมืองช้า ๆ ครบศตวรรษที่ย้อนไปผ่านการเปลี่ยนสีของทีมฮ็อกกี้ปี 1980 การเปลี่ยนสีของทีมเบสบอลปี 1948 การก่อตั้ง franchise ฟุตบอลปี 1933 ธงปี 1899 และในที่สุดตราอาร์มของนายกรัฐมนตรีอังกฤษศตวรรษที่ 18 ที่ชื่ออยู่บนเมืองเอง

Steelers: หกถ้วย Lombardi, Steel Curtain และผ้าเช็ดตัวเหลือง

Pittsburgh Steelers เป็นแกนกลางของอัตลักษณ์กีฬาของเมือง ฤดูกาลฟุตบอลรันตั้งแต่กันยายนถึงมกราคม และในวันอาทิตย์ใด ๆ ก็ตาม พิตต์สเบิร์กจัดระเบียบตัวเองรอบตาราง บาร์เปิดเร็ว ปั๊มน้ำมันสต็อกเบียร์ Iron City มากกว่า สะพานเข้า North Shore ปิดต่อการจราจร แม้แต่คนที่ไม่เคยติดตามฟุตบอลก็จบลงด้วยการดูเกมที่บ้านของใครบางคนเพราะที่นั่นคือที่ที่ทุกคนอยู่

ทีมก่อตั้งในปี 1933 โดย Art Rooney เดิมคือ Pittsburgh Pirates (ชื่อที่แชร์กับทีมเบสบอลก่อนตั้งหลักในชื่อ Steelers ในปี 1940) สำหรับสี่ทศวรรษแรกของ franchise เป็นหนึ่งในผู้แพ้ตลอดกาลของ NFL Rooney เป็นบุคคลที่รัก — ผู้นำตระกูลที่สูบซิการ์ของครอบครัวคาทอลิกไอริชที่เป็นเจ้าของทีมผ่านสามรุ่น — แต่ทีมฟุตบอลของเขาไม่ชนะ จากนั้นเริ่มต้นใน 1972 ภายใต้หัวหน้าโค้ช Chuck Noll ทุกอย่างเปลี่ยน

ปีราชวงศ์: 1972-1979

Steelers ยุค 1970 เป็นหนึ่งในราชวงศ์ใหญ่ในกีฬาอาชีพอเมริกัน ภายใต้ Noll — โค้ชที่เงียบ ฉลาด ที่เคยเป็นผู้ช่วยฝ่ายรับใน Baltimore — Steelers สร้างทีมงานผ่าน draft ที่รวม Hall of Famer เก้าคน มากกว่าทีมอื่นใดในประวัติศาสตร์ NFL จากยุคเดียว

ฝ่ายรุกถูกนำโดยควอเตอร์แบ็ค Terry Bradshaw ดราฟต์อันดับหนึ่งในปี 1970 ที่จะชนะ Super Bowl สี่ครั้งและ MVP ฤดูกาลปกติ running back ของเขาคือ Franco Harris ที่ Immaculate Reception ในเกม playoff เดือนธันวาคม 1972 กับ Oakland Raiders — ลูกผ่านที่หลุดจากการจับที่ปลายเท้าและวิ่งไปทำคะแนน touchdown ที่ชนะ — เป็นหนึ่งในการเล่นที่ฉายซ้ำมากที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอล กลุ่มผู้รับรวม Lynn Swann และ John Stallworth

แต่ราชวงศ์ถูกสร้างบนการรับ และการรับมีชื่อ: Steel Curtain แนวรับ — "Mean Joe" Greene, L.C. Greenwood, Ernie Holmes และ Dwight White — ร่วมกับ linebacker Jack Lambert และ Jack Ham และ safety Mel Blount ในแนวหลัง ก่อตัวเป็นหนึ่งในหน่วยที่น่าเกรงขามทางกายภาพที่สุดที่ลีกเคยเห็น Greene ศูนย์กลางทางอารมณ์ของหน่วย กลายเป็นคำพ้องความหมายกับฟุตบอลพิตต์สเบิร์ก

Steelers ชนะ Super Bowl สี่ครั้ง ในหกปี — IX, X, XIII และ XIV — เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 1974, 1975, 1978 และ 1979 ไม่มีทีมใดเคยชนะ Super Bowl สี่ครั้ง; Steelers เป็นทีมแรก

การฟื้นฟู: Cowher และ Tomlin

หลังจากราชวงศ์ยุค 1970 จบ Steelers ใช้เวลายุค 1980 ส่วนใหญ่ในการสร้างใหม่ ยุคถัดไปเริ่มต้นด้วย Bill Cowher ชาวพิตต์สเบิร์กที่เข้ามาเป็นหัวหน้าโค้ชในปี 1992 Cowher ชนะถ้วย Lombardi ที่ห้าของ franchise ใน Super Bowl XL หลังฤดูกาล 2005 เอาชนะ Seattle ทีม XL นำโดยควอเตอร์แบ็ค Ben Roethlisberger (ดราฟต์ปี 2004) และผู้รับ Hines Ward ด้วยสไตล์การบล็อกที่ลงโทษที่สุดในตำแหน่งของเขา

Cowher เกษียณหลังปี 2006 และ Mike Tomlin สืบทอด defensive coordinator หนุ่มจากต้นไม้โค้ช Tampa Bay Tomlin ชนะถ้วย Lombardi ที่หกใน Super Bowl XLIII หลังฤดูกาล 2008 เอาชนะ Arizona ในการ touchdown ปลายเกมจาก Roethlisberger ถึง Santonio Holmes ที่ฉายซ้ำเกือบบ่อยพอ ๆ กับ Immaculate Reception Steelers ไปถึง Super Bowl XLV หลังปี 2010 และแพ้ Green Bay; นั่นเป็นการปรากฏตัว Super Bowl ครั้งสุดท้ายจนถึงปัจจุบัน

จำนวนถ้วย Lombardi ของ franchise คือ หก หนึ่งในที่มากที่สุดในประวัติศาสตร์ NFL กระจุกตัวในยุคราชวงศ์สองยุคที่แยกด้วยหนึ่งในสี่ของศตวรรษ — ทั้งสองจดจำฤดูกาลต่อฤดูกาลในการหมุนเวียนของเสื้อแข่งย้อนยุคที่คุณเห็นทั่วเมือง

Acrisure Stadium และผ้าเช็ดตัว

Steelers เล่นที่ Acrisure Stadium บน North Shore ตรงข้าม Sixth Street Bridge จากใจกลางเมือง สนามเปิดในปี 2001 เป็น Heinz Field — ตั้งชื่อตามยักษ์ใหญ่ซอสมะเขือเทศที่ก่อตั้งในพิตต์สเบิร์ก — และเปลี่ยนชื่อเป็น Acrisure ในปี 2022 หลังจากที่ broker ประกันภัยซื้อสิทธิ์ในการตั้งชื่อ ชาวพิตต์สเบิร์กตลอดชีวิตส่วนใหญ่ยังเรียกว่า Heinz Field รองรับประมาณ 68,000

พิธีกรรมที่กำหนดของสนามคือ Terrible Towel ผ้าเช็ดตัวถูกประดิษฐ์ในปี 1975 โดย Myron Cope ผู้ออกอากาศวิทยุของ Steelers ที่มีเสียงแหบ เป็นกลยุทธ์การตลาดเพื่อให้ฝูงคนเจ้าบ้านมีอะไรโบกในระหว่าง playoff Cope ยืนกรานว่าผ้าเช็ดตัวต้องเป็นทอง ตัวอักษรดำ และราคาถูกพอที่ทุกคนจะเป็นเจ้าของได้ เขาให้ลิขสิทธิ์รายได้แก่บ้านพื้นที่พิตต์สเบิร์กสำหรับผู้ใหญ่ที่มีความพิการ ที่ค่าลิขสิทธิ์ยังไหลในวันนี้ หลายทศวรรษหลังจากการเสียชีวิตของ Cope ในปี 2008 ผ้าเช็ดตัวกลายเป็นอัตลักษณ์ทางสายตาของแฟน Steelers: สี่เหลี่ยมเหลืองหลายหมื่นชิ้นหมุนในอากาศเมื่อทีมทำคะแนนหรือฝ่ายรับบังคับให้หยุด third-down

พิธีกรรมสนามที่กำหนดอีกอย่างคือ "Renegade" โดย Styx เพลงร็อคปี 1978 ที่เล่นในควอเตอร์ที่สี่เมื่อ Steelers ต้องการการยืนหยัดของฝ่ายรับ การเปิดช้า ๆ สร้างไปสู่ break กีตาร์หนัก ฝูงคนสร้างไปกับมัน และเมื่อค้อนตก สนามอยู่ที่ปริมาณที่ฝ่ายรุกที่มาเยือนอธิบายในการสัมภาษณ์ว่าทำให้สับสนทางกายภาพ "Here We Go Steelers" เป็นเพลงต่อสู้อย่างไม่เป็นทางการ ร้องโดยทุกคน เพี้ยน ในความสามัคคี

หากคุณไปเกมหนึ่งในพิตต์สเบิร์กในระหว่างโปรแกรมปริญญาของคุณ ทำให้เป็นเกมเหย้า Steelers ในปลายฤดูใบไม้ร่วง ประสบการณ์สนามเป็นหนึ่งในเสียงดังที่สุดและประสานกันที่สุดในกีฬาอเมริกัน

Penguins: Lemieux ช่วย franchise จากนั้นดราฟต์ Crosby

Pittsburgh Penguins เป็น franchise ที่อายุน้อยที่สุดในสามและเป็นที่มีเรื่องราวการช่วยเหลือที่ดราม่ามากที่สุด พวกเขาเข้าร่วม NHL ในปี 1967 ในระหว่างการขยายครั้งแรกของลีก ทำให้ลีกเพิ่มเป็นสองเท่าจากหกทีมเป็นสิบสอง พวกเขาไม่ใช่ franchise ที่ประสบความสำเร็จสำหรับสองทศวรรษแรกของพวกเขา — ทีมที่ไม่ดี การเงินที่ไม่ดี การคุกคามการย้ายที่ตั้ง — และการพลิกของพวกเขาต้องการนักกีฬาคนเดียวมาถึงที่จะกลายเป็นนักกีฬาที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ของเมืองที่ไม่ได้ตั้งชื่อ Roberto Clemente

Mario Lemieux และถ้วยสองใบแรก

Mario Lemieux ถูกดราฟต์อันดับหนึ่งในปี 1984 เขาเป็น center French-Canadian จาก Montreal สูงหกฟุตสี่นิ้ว ด้วยมือที่นักสแกุตอธิบายว่าเป็นที่นุ่มที่สุดในประวัติศาสตร์ของดราฟต์ เขาอายุสิบเก้าเมื่อรายงานตัวที่พิตต์สเบิร์ก และเขาทำคะแนนใน NHL shift แรกของเขา กับ Boston ใน breakaway

สำหรับทศวรรษถัดมา Lemieux พา franchise ที่อยู่ใกล้การยุบเลิกเข้าสู่ชนชั้นสูงของฮ็อกกี้อาชีพ เขาชนะ MVP ของลีกสามครั้งและถ้วยทำคะแนนหกครั้ง ใน 1991 และ 1992 กับ Lemieux ที่ center และทีมรวม Jaromír Jágr, Ron Francis และผู้รักษาประตู Tom Barrasso Penguins ชนะ Stanley Cup สองปีติดต่อกัน

จากนั้นอาชีพของ Lemieux ถูกขัดจังหวะโดยวิกฤตสุขภาพที่จะจบอาชีพของนักกีฬาที่มุ่งมั่นน้อยกว่าหลายครั้ง เขาถูกวินิจฉัยว่าเป็น Hodgkin's lymphoma ในปี 1993 เสร็จสิ้นการฉายรังสีในตอนเช้าและเล่นเกม NHL ในเย็นวันนั้น เขาเกษียณสั้น ๆ ในปี 1997 ด้วยปัญหาหลัง ออกจากการเกษียณในปี 2000 ที่อายุสามสิบห้า และเล่นในระดับใกล้ MVP เป็นเวลาหลายฤดูกาล

การย้ายที่ใกล้เคียงและการช่วยเหลือเจ้าของ

ในต้นยุค 2000 Penguins เผชิญกับ การล้มละลาย ความเป็นเจ้าของกำลังมองหาผู้ซื้อ และข้อเสนอจริงจังอยู่บนโต๊ะที่จะ ย้าย franchise ไป Kansas City ที่อารีน่าใหม่กำลังถูกสร้างขึ้นเฉพาะเพื่อดึงดูดทีม NHL พิตต์สเบิร์กเกือบสูญเสียทีมฮ็อกกี้ของตน

สิ่งที่ช่วย franchise คือ Lemieux เอง เขาได้รับเงินเดือนที่เลื่อนเวลาที่เขาเปลี่ยนเป็นส่วนแบ่งความเป็นเจ้าของแทนที่จะถูกจ่ายออก เมื่อทีมเข้าสู่การล้มละลาย Lemieux นำกลุ่มนักลงทุน — กับนักธุรกิจ Ron Burkle — ที่ ซื้อทีมในปี 1999 และต่อสู้เพื่อเก็บไว้ในพิตต์สเบิร์ก สำหรับช่วงในต้นยุค 2000 ฮ็อกกี้พิตต์สเบิร์กมีอยู่บนขอบ

สิ่งที่ทำให้การอยู่รอดเป็นการเปลี่ยนแปลงคือเวลาของดราฟต์ เพราะ Penguins แย่ในช่วงการช่วยเหลือ พวกเขาสะสมการเลือกดราฟต์สูง พวกเขาดราฟต์ Evgeni Malkin อันดับสองในปี 2004 และ Sidney Crosby อันดับหนึ่งในปี 2005 การเลือกทั้งสองมาในหน้าต่างสองปีเดียวกัน และทั้งสองกลายเป็นพรสวรรค์ระดับรุ่น

ยุค Crosby: สามถ้วย หนึ่งกัปตันที่รัก

Sidney Crosby อายุสิบแปดเมื่อมาถึง เขาเติบโตใน Cole Harbour, Nova Scotia และได้รับการลงโปรไฟล์เป็นพรสวรรค์ระดับรุ่นมาตั้งแต่อายุสิบสี่ ความคาดหวังว่าเขาจะพา franchise ไปข้างหน้าใหญ่หลวง และไม่เหมือนกรณีส่วนใหญ่ที่ผู้เล่นหนุ่มเผชิญกับระดับความคาดหวังนั้น Crosby ทำได้

Crosby Penguins ชนะ Stanley Cup สามครั้ง — ใน 2009, 2016 และ 2017 — franchise NHL เพียงแห่งเดียวที่ชนะแชมป์สองปีติดต่อกันในยุค salary cap Crosby ชนะ Conn Smythe เป็น playoff MVP สองครั้งและ Hart เป็น MVP ฤดูกาลปกติสองครั้ง เขาชนะเหรียญทองโอลิมปิกสำหรับแคนาดาในปี 2010 (ทำคะแนน "Golden Goal" ในช่วงต่อเวลากับสหรัฐอเมริกาใน Vancouver) และ 2014

และ — นี่คือสิ่งที่สำคัญกว่าถ้วยสำหรับการเข้าใจพิตต์สเบิร์ก — Crosby เลือกที่จะอยู่ เขาเล่นทั้งอาชีพให้ Penguins ซื้อบ้านในชานเมือง Sewickley และเป็นโดยฉันทามติของเมืองเป็นนักกีฬาที่รักที่สุดที่จะสวมดำและทองตั้งแต่ Roberto Clemente — และชาวพิตต์สเบิร์กคนใดก็จะบอกคุณว่าการเปรียบเทียบนั้นไม่ได้ทำเบา ๆ

PPG Paints Arena และ Igloo ก่อนหน้ามัน

Penguins เล่นที่ PPG Paints Arena ใน Hill District ทางตะวันออกของใจกลางเมือง — ห่างประมาณสิบห้าถึงยี่สิบนาทีในการเดินหรือสถานี light-rail เดียว อารีน่าเปิดในปี 2010 ภายใต้ชื่อเดิม Consol Energy Center และเปลี่ยนชื่อสำหรับผู้ผลิตสีที่อยู่ในพิตต์สเบิร์กในปี 2016

แทนที่ Civic Arena ที่รู้จักในชีวิตส่วนใหญ่ในชื่อ Igloo ที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามตั้งแต่ปี 1961 ถึง 2012 Igloo เป็นอาคารที่น่าทึ่ง — เมื่อเปิด เป็นอารีน่าใหญ่แห่งแรกของโลกที่มี หลังคาโดมสแตนเลสที่หดได้เต็มรูปแบบ ออกแบบให้เปิดสู่ท้องฟ้าสำหรับคอนเสิร์ตกลางแจ้ง กลไกใช้น้อยในทศวรรษต่อ ๆ มาของอาคาร แต่เงาของ Igloo ตัดกับเขาเป็นส่วนหนึ่งของภูมิศาสตร์จิตของชาวพิตต์สเบิร์กที่อายุมากกว่าของใจกลางเมือง

PPG Paints Arena เป็นสิ่งอำนวยความสะดวกที่ทันสมัยพร้อมเส้นสายตาที่สมเหตุสมผลจากเกือบทุกส่วน เป็นเจ้าภาพ Penguins ตั้งแต่ตุลาคมถึงเมษายน (เข้าสู่พฤษภาคมและมิถุนายนในปี playoff) บวกกับคอนเสิร์ตและบาสเกตบอลทัวร์นาเมนต์ NCAA

Pirates: PNC Park, Roberto Clemente และ Pierogi Race

Pittsburgh Pirates เป็น franchise ที่เก่าที่สุดในสามด้วยระยะที่กว้างและสำหรับช่วงยาวของยุคปัจจุบัน เป็นที่เจ็บปวดที่สุดสำหรับแฟนของพวกเขาที่จะติดตาม ทีมก่อตั้งในปี 1882 เป็น Allegheny Athletic Club และเปลี่ยนชื่อเป็น Pittsburgh Pirates ในปี 1891 หลังจากข้อพิพาททีมงานที่ทีมคู่แข่งกล่าวหาว่าเซ็นผู้เล่น "อย่างโจรสลัด" ออก ชื่อเล่นติดอยู่

สำหรับศตวรรษที่ 20 ส่วนใหญ่ Pirates เป็น franchise ธงของ National League พวกเขาชนะแชมป์ World Series ในปี 1909, 1925, 1960, 1971 และ 1979 — น่าทึ่งสำหรับทีมตลาดเล็ก ทีมปี 1909 มี Honus Wagner เซ็นเตอร์ five-tool ดั้งเดิม ถือว่าเป็นหนึ่งในผู้เล่นตำแหน่งที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์เบสบอล ทีมแชมป์ปี 1971 และ 1979 มี Willie Stargell ตีหนักและกัปตันทีมที่จับห้องล็อกเกอร์ไว้ด้วยกันด้วยสติกเกอร์ดาวทองที่เขาติดไว้บนหมวกของเพื่อนร่วมทีมหลังการแสดงที่ดี เพลงห้องล็อกเกอร์ทีมปี 1979 คือ "We Are Family" ของ Sister Sledge และทีมเล่นไปถึงความหลวมของเพลงนั้นจนถึงชัยชนะ World Series เจ็ดเกมเหนือ Baltimore

แต่ผู้เล่นที่สำคัญที่สุดเมื่อนักศึกษาต่างชาติพยายามเข้าใจเบสบอลพิตต์สเบิร์กคือ Roberto Clemente

Roberto Clemente

Clemente เกิดในปี 1934 ใน Carolina, Puerto Rico และเซ็นกับ Pirates ในยุค 1950 เขาเล่นทั้งอาชีพ major-league สิบแปดฤดูกาลในพิตต์สเบิร์ก เกษียณด้วย 3,000 hits พอดี เครื่องหมายที่เขาถึงในการตี at-bat สุดท้ายของเกมฤดูกาลปกติสุดท้ายของเขาในปี 1972 เขาชนะ Gold Glove สิบสองครั้งใน right field สี่ batting titles และ World Series MVP ปี 1971 เขาเป็นผู้ชายที่ดุเดือดและสง่าผ่าเผยที่ต่อสู้อย่างเปิดเผยกับอคติทางเชื้อชาติและชาติพันธุ์ที่เขาเผชิญในฐานะผู้เล่นผิวดำละตินอเมริกันในเบสบอลกลางศตวรรษ และผู้ที่ทำให้การบูรณาการของผู้เล่นละตินอเมริกันเข้าสู่ major league เป็นหนึ่งในโครงการหลักของอาชีพของเขา

ใน 31 ธันวาคม 1972 — สามเดือนหลัง hit ที่ 3,000 ของเขา — Clemente ขึ้นเครื่องบินขนส่งสินค้าขนาดเล็กใน San Juan, Puerto Rico ที่บรรทุกอุปกรณ์บรรเทาทุกข์สำหรับ เหยื่อแผ่นดินไหวใน Nicaragua เครื่องบินบรรทุกเกิน; Clemente ตัดสินใจบินกับอุปกรณ์เป็นการส่วนตัวเพราะเขาได้ยินว่าการขนส่งบรรเทาทุกข์ก่อนหน้านี้ถูกระบอบ Somoza สกัดและไม่ถึงคนที่ต้องการ เครื่องบินตกในมหาสมุทรแอตแลนติกไม่นานหลังจากขึ้นบิน ร่างของเขาไม่เคยถูกกู้คืน

เขาอายุสามสิบแปด เขาทิ้งภรรยา ลูกชายเล็กสามคน และเมืองที่ไม่หยุดเศร้าโศกเขา Baseball Hall of Fame ยกเลิกระยะเวลารอห้าปีและได้รับ Clemente เข้าในปี 1973 สะพานข้าม Allegheny จากใจกลางเมืองไป PNC Park ชื่อ Roberto Clemente Bridge หมายเลขของเขา 21 ถูกเลิกใช้โดย Pirates และมีแคมเปญที่ active ที่เข้าร่วมโดยแฟน Pirates และผู้เล่นละตินอเมริกันส่วนใหญ่ใน major ที่จะเลิกใช้หมายเลข 21 ทั่ว Major League Baseball ในแบบที่ 42 ของ Jackie Robinson เป็น

เมื่อคุณเดินเข้า PNC Park ในฐานะนักศึกษาบัณฑิตใหม่และเห็นรูปปั้น Clemente นอกประตู right-field คุณไม่ได้กำลังมองอนุสรณ์ของผู้เล่นเบสบอล คุณกำลังมองการแสดงออกที่ชัดเจนที่สุดของเมืองว่าใครเป็นที่ชื่นชม: ผู้ชายที่เล่นหนัก ปฏิบัติต่อผู้คนด้วยศักดิ์ศรี ภักดีต่อตลาดเล็กที่รักเขากลับ และเสียชีวิตในการพยายามส่งอาหารให้กับผู้คนที่เขาไม่เคยพบ

ยี่สิบฤดูกาลแพ้

หลังจากทีมปี 1979 อายุออก Pirates เข้าสู่ช่วงไร้เหตุผลที่ยาวที่สุดในกีฬาเมเจอร์ลีกอเมริกันสมัยใหม่ ตั้งแต่ 1993 ถึง 2012 Pirates โพสต์ ฤดูกาลแพ้ยี่สิบติดต่อกัน ไม่มีทีมในกีฬาเหนืออเมริกาหลักสี่ที่จับคู่ streak นั้น

streak จบใน 2013 เมื่อ Pirates ชนะ 94 เกมและเข้าถึง playoff เป็นครั้งแรกตั้งแต่ปี 1992 ด้วยพลังของแคมเปญ MVP ของ outfielder Andrew McCutchen ทีมเข้า playoff ในปี 2013, 2014 และ 2015 ก่อนกลับเข้าสู่วัฏจักรการสร้างใหม่ การจ่ายเงินตลาดเล็กของสโมสรจำกัดความสำเร็จที่ยั่งยืน แต่เมืองไม่ได้ทอดทิ้งทีม ส่วนหนึ่งเพราะสนามเบสบอล

PNC Park

PNC Park เปิดในปี 2001 บน North Shore ข้าม Allegheny จากใจกลางเมือง ทันทีทางตะวันตกของ Acrisure Stadium เป็น โดยฉันทามติเชิงวิจารณ์เกือบเป็นเอกฉันท์ สนามเบสบอลที่งดงามที่สุดใน Major League Baseball ESPN, Sports Illustrated และสิ่งพิมพ์ทุกฉบับที่จัดอันดับสนามเบสบอลได้วาง PNC Park ที่หรือใกล้ด้านบน

เหตุผลเป็นทางสถาปัตยกรรม สวนสาธารณะถูกออกแบบโดยจงใจที่ความสูงต่ำ — เพียงสองชั้นบน ที่สนามสมัยใหม่ส่วนใหญ่มีสามหรือสี่ — เพื่อให้เส้นขอบฟ้าใจกลางเมืองขึ้นด้านหลัง outfield จากทุกที่นั่ง เส้นสายตา home-plate ล้อมกรอบสะพานเหนือ Allegheny และกลุ่มของตึกระฟ้าด้านหลังพวกเขา ชั้นบน cantilever ดึงที่นั่งใกล้สนามมากกว่าสนามสมัยใหม่อื่นใด ผนัง right-field สั้นและแม่น้ำอยู่เกินไปเล็กน้อย; ลูกที่ตีหนักพอจะบินเข้าสู่ Allegheny

Roberto Clemente Bridge — สะพานแขวนเหลืองด้านหลังผนัง center-field — ปิดต่อการจราจรของรถยนต์ในวันเกมและกลายเป็นสะพานคนเดินเท่านั้น การเดินข้ามจากใจกลางเมืองไปเกม Pirates คือ ในเย็นฤดูร้อนที่อบอุ่น หนึ่งในประสบการณ์ฟรีที่ดีที่สุดในเมืองอเมริกันใด ๆ

Pierogi Race

พิธีกรรมที่พิตต์สเบิร์กโดดเด่นที่สุดในสนามใด ๆ ของสามทีมเกิดขึ้นระหว่างอินนิ่งของทุกเกมเหย้า Pirates มาสคอตห้าตัว — รูปปั้นในชุดของ pierogi อาหารดัมพลิงที่ยัดไส้ของยุโรปตะวันออกที่เป็นอาหารหลักของมรดกผู้อพยพโปแลนด์, สโลวัก และเช็กของพิตต์สเบิร์ก — แข่งกันรอบ outfield warning track จาก left-field foul pole ไปยัง first-base dugout

pierogi มีชื่อ: Hannah Honey-Mustard, Cheese Chester, Sauerkraut Saul, Jalapeño Hannah และ Oliver Onion พวกเขาวิ่งด้วยการเต้นที่ตื่นตระหนกและกระแทกของการแข่งขันมาสคอตทุกที่ แต่ชุด pierogi-shaped — และความเฉพาะทางวัฒนธรรมของอาหารเอง อาหารหลักจริงของครัวพิตต์สเบิร์ก โดยเฉพาะใน Strip District — ทำให้ความบันเทิงระหว่างอินนิ่งของ Pirates เป็นหนึ่งในพิธีกรรมท้องถิ่นที่มีเสน่ห์ที่สุดในเบสบอลอเมริกัน

Pierogi race ในแบบเล็กของมัน คือเมืองทั้งหมด: มรดกผู้อพยพยุโรปตะวันออก อาหาร-เป็น-อัตลักษณ์ เบสบอล-เป็น-การรวมตัวสาธารณะ และความเต็มใจที่จะไม่ทันสมัยในแบบที่จบลงด้วยการเป็นสิ่งที่ทันสมัยที่สุดเกี่ยวกับเมือง

ใช้งานได้จริง: นักศึกษาต่างชาติไปเกมเหล่านี้จริง ๆ ได้อย่างไร

ภูมิหลังทางวัฒนธรรมน่าสนใจ แต่คุณมาที่นี่เพื่อปริญญา และคุณต้องการรู้ว่ามีค่าใช้จ่ายเท่าใดและทำงานอย่างไรจริง ๆ

ตั๋ว Steelers แทบเป็นไปไม่ได้ที่ราคาหน้า

เกมเหย้า Steelers ขายหมดแทบทุกฤดูกาล รายชื่อรอตั๋วฤดูกาลพื้นฐานยาวเป็นทศวรรษ ตั๋วราคาหน้าเกมเดียวมีอยู่บน Ticketmaster แต่หายภายในไม่กี่นาทีของการปล่อย และตลาดรอง — StubHub, SeatGeek, Gametime — โดยทั่วไปตั้งราคาที่นั่งฤดูกาลปกติที่ $200-400 ต่อตั๋ว กับเกมหลัก (Ravens, Browns, เกมเวลาออกอากาศหลัก) ที่รันสูงกว่ามาก สำหรับนักศึกษาต่างชาติที่งบประมาณตึง เกมเหย้า Steelers เป็นการตัดสินใจครั้งเดียวต่อฤดูกาล ไม่ใช่การไปประจำ

หากคุณต้องการเข้าร่วม ระวัง เกมสภาพอากาศปลายฤดูกาล ที่ราคาลดลง หรือยอมรับชั้นบนของชั้นบน ทั้งสองยังดีเยี่ยม — ประสบการณ์สนามไม่แย่ลงจริง ๆ ยิ่งคุณขึ้นสูง

Penguins SteelTown student rush

Penguins มีโปรแกรมเฉพาะนักศึกษาที่แตกต่างกันไปในแต่ละปี — ในประวัติศาสตร์เรียก SteelTown student rush กับตั๋วประมาณ $40 สำหรับเกมเหย้าฤดูกาลปกติส่วนใหญ่ มีในวันเกมพร้อมบัตรนักศึกษาวิทยาลัยที่ถูกต้อง ตรวจสอบส่วน "tickets" ของเว็บไซต์ Penguins อย่างเป็นทางการสำหรับรายละเอียดปัจจุบัน ตั๋วฮ็อกกี้โดยทั่วไปเข้าถึงได้มากกว่าตั๋วฟุตบอล ส่วนหนึ่งเพราะมีเกมเหย้า 41 เกมต่อฤดูกาลปกติเทียบกับ 9 เกมเหย้าฟุตบอล และส่วนหนึ่งเพราะโปรแกรม student rush พัฒนาดีกว่าในวัฒนธรรมฮ็อกกี้

ตั๋ว Pirates เข้าถึงได้มากที่สุด

ตั๋ว Pirates ง่ายที่สุดในสามที่จะเข้าร่วม ทีมดำเนินการโปรโมชันราคาเข้าถึง — คืนนักศึกษาพร้อมที่นั่ง bleacher ในช่วง $15-30 โปรโมชัน "Buctober Bash" ในการแข่งขัน playoff และตั๋ว standing-room-only สำหรับเกมวันธรรมดาประจำ นักศึกษาต่างชาติจำนวนมากเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการสังสรรค์โปรแกรมบัณฑิตหรือทริปหอพักนักศึกษาปริญญาตรี; ประสบการณ์สนามเบสบอลเอง โดยไม่คำนึงถึงคะแนน เป็นจุดสำคัญ

การเดินไปสนาม

PNC Park (Pirates) และ Acrisure Stadium (Steelers) ทั้งสองอยู่บน North Shore จับคู่ห่างประมาณสามร้อยหลา เส้นทางเดินตรงที่สุดจากใจกลางเมืองคือข้าม Sixth Street Bridge (Roberto Clemente Bridge) การเดินสิบถึงสิบห้านาที สนามทั้งสองยังให้บริการโดย T light rail — ส่วนขยาย North Shore มีสถานีที่สถานที่ทั้งสอง — และ T ฟรีภายในเขตค่าโดยสารฟรีใจกลางเมือง

PPG Paints Arena (Penguins) อยู่บน Centre Avenue ใน Hill District ห่างจากใจกลางเมืองประมาณยี่สิบนาทีในการเดินขึ้นเขา หรือสถานี light-rail เดียวจาก Steel Plaza นักศึกษาหลายคนเดินในเย็นที่อากาศพอเหมาะ; Hill District มีไฟส่องสว่างดีในคืนเกมและการสัญจรเท้าหนักพอที่จะรู้สึกปลอดภัย

"ปีกีฬาพิตต์สเบิร์ก"

ฤดูกาลทั้งสามทับซ้อนกันในแบบที่บีบอัดปฏิทินอย่างหนาแน่น:

• กันยายน-มกราคม: Steelers (NFL ฤดูกาลปกติ + playoff)
• ตุลาคม-เมษายน (ฤดูกาลปกติ), พฤษภาคม-มิถุนายน (playoff): Penguins (NHL)
• เมษายน-กันยายน (ฤดูกาลปกติ), ตุลาคม (playoff หากเป็นไปได้): Pirates (MLB)

มีหน้าต่างทับซ้อนสั้น ๆ — ปลายเดือนกันยายนถึงกลางตุลาคมมีทั้งสามทีมที่ active — เมื่อนักศึกษาสามารถเข้าเกม Steelers, Penguins และ Pirates ในสัปดาห์เดียวกัน นี่เป็นประสบการณ์พิตต์สเบิร์กอย่างแท้จริงและคุ้มค่าที่จะพยายามครั้งหนึ่งในระหว่างโปรแกรมปริญญา

สิ่งที่ควรใส่

เครื่องแต่งกายของพิตต์สเบิร์กที่สนามใด ๆ ของสามคือ ดำและทอง ในรูปแบบใด ๆ — เสื้อแข่ง Steelers, เสื้อกันหนาวมีฮู้ด Penguins, หมวก Pirates, ผ้าพันคอดำ-และ-ทองทั่วไปที่ซื้อจากผู้ขายข้างทางเดินระหว่างทางเข้า การรวมกันแทบใด ๆ ทำงาน

สิ่งที่ ไม่ ทำงานคือการสวมสีของคู่แข่งที่มาเยือนในเกมเหย้า Steelers โดยเฉพาะ Cleveland Browns (คู่แข่ง AFC North กับการแค้นเลือดที่ย้อนไปถึงยุค 1950) หรือ Baltimore Ravens (ใหม่กว่าแต่เข้มข้นกว่า ย้อนไปถึงการก่อตั้ง Ravens ในปี 1996) นักศึกษาจากที่อื่นในสหรัฐฯ ที่ต้องการสวมเครื่องแต่งกายของทีมบ้านควรคิดอย่างระมัดระวังและยอมรับว่าพวกเขาจะเป็น subject ของการแสดงความคิดเห็นตลอดเกมที่ยั่งยืน โดยทั่วไปอบอุ่นแต่บางครั้งไม่อบอุ่น

แนวทางที่ปลอดภัยกว่า: สวมดำ สวมทอง สวมสีของเมืองที่เป็นเจ้าภาพให้คุณ สัปดาห์ของเกมสั้น โปรแกรมปริญญาของคุณยาวหลายปี และมิตรภาพที่คุณสร้างที่ชั้นบน Acrisure หรือบน Roberto Clemente Bridge ที่เดินกลับจากเกม Pirates จะอยู่นานกว่าฤดูกาล

นั่นคือ ในที่สุด ทำไมคู่มือนี้มีอยู่ สีเป็นเรื่องบังเอิญของวงศ์ตระกูลครอบครัวรัฐบุรุษศตวรรษที่ 18 ธงเมืองปี 1899 และการตัดสินใจการตลาดของทีมฮ็อกกี้ปี 1980 ทีมเป็นอุบัติเหตุของเมื่อลีกขยายและที่ครอบครัวร่ำรวยอาศัยอยู่หนึ่งศตวรรษที่แล้ว แต่ประสบการณ์ของการเป็นของเมืองที่ตกลง ด้วยเหตุผลที่ไม่สามารถระบุอย่างเต็มที่อีกต่อไป ที่จะแต่งกายเหมือนกันในวันเกม — นั่นคือสิ่งที่คุณสามารถเข้าร่วมได้โดยการเดินข้าม Sixth Street Bridge ในปลายเดือนตุลาคมที่สวมเสื้อกันหนาวมีฮู้ดดำและผ้าเช็ดตัวเหลืองในกระเป๋าของคุณ เมืองจะดูดซับคุณเข้าสู่ฉันทามติก่อน inning ที่สอง