Great Migration และ Bronzeville: Black Chicago ตั้งแต่ 1916 จนถึงปัจจุบัน

ระหว่างปี 1916 และ 1970 คนแอฟริกันอเมริกันประมาณหกล้านคนย้ายจากภาคใต้ชนบทของอเมริกาไปยังเมืองทางเหนือ, Midwest และตะวันตก เหตุการณ์ประชากรศาสตร์นี้ — เรียกว่าGreat Migration — เป็นหนึ่งในการอพยพภายในที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์สมัยใหม่ เทียบได้ในขนาดกับการอพยพยุโรปมาทวีปอเมริกาในศตวรรษที่ 19 คนแอฟริกันอเมริกันประมาณ 500,000 คนตั้งถิ่นฐานใน Chicago เพียงแห่งเดียว เปลี่ยนประชากรศาสตร์, วัฒนธรรม และการเมืองของเมืองในแบบที่ยังกำหนดรูปร่าง Chicago ในปัจจุบัน

มรดกทางกายภาพที่มองเห็นได้ชัดเจนที่สุดของการอพยพนี้คือBronzeville — ย่าน Black Chicago ประวัติศาสตร์บน South Side ล้อมรอบประมาณถนน 26th ทางเหนือ, ถนน 55th ทางใต้, Dan Ryan Expressway (I-90/94) ทางตะวันตก และ Cottage Grove Avenue ทางตะวันออก โดยมี King Drive เป็นกระดูกสันหลังพาณิชย์กลาง ในครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20 Bronzeville เป็นหนึ่งในชุมชนเมือง Black ที่มีผลที่สุดในสหรัฐอเมริกา มักพูดในลมหายใจเดียวกับ Harlem ใน New York หนังสือพิมพ์Chicago Defender ดำเนินการรณรงค์สรรหาที่ช่วยผลักดันการอพยพ; Sunset Cafe และGrand Terrace ทำให้ Chicago เป็นเมืองหลวง jazz ระดับชาติของทศวรรษ 1920; Ida B. Wells, Bessie Coleman, Oscar De Priest และต่อมา Barack Obama และ Harold Washington ทั้งหมดอาศัยหรือทำงานในภูมิศาสตร์ South Side ของ Black Chicago

สำหรับนักศึกษาต่างชาติ ประวัติศาสตร์ Black ของ Chicago มีประโยชน์ในสามระดับ ทางประชากรศาสตร์ Great Migration เป็นการอพยพภายในสำคัญที่สุดเพียงหนึ่งเดียวในอเมริกาศตวรรษที่ 20 และการเข้าใจอธิบายภูมิศาสตร์เชื้อชาติร่วมสมัยของเมืองอเมริกันตอนเหนือ ทางวัฒนธรรม Bronzeville ผลิตดนตรี, วรรณกรรม และสถาบันการเมืองที่กำหนดรูปร่างวัฒนธรรมอเมริกันระดับชาติ และทางวิชาการ คำศัพท์ของการอพยพประชากรศาสตร์, สิทธิพลเมือง, การแบ่งแยกที่อยู่อาศัย, redlining และการฟื้นฟูเมือง — ดึงมาจากเรื่องราวเฉพาะของ Chicago อย่างหนัก — ปรากฏเป็นประจำในบท TOEFL Reading เกี่ยวกับประวัติศาสตร์เมืองอเมริกัน, ประชากรศาสตร์ และสิทธิพลเมือง

แรงผลักและแรงดึง

ทำไมคนแอฟริกันอเมริกันออกจากภาคใต้

Great Migration มีสาเหตุขับเคลื่อนหลายประการ — ไม่มีปัจจัยเดียวอธิบายการย้ายของคนหกล้านคนในห้าสิบปี

แรงเศรษฐกิจ:

มอดฝ้าย (boll weevil) (Anthonomus grandis) — ศัตรูพืชฝ้ายที่กระจายจากเม็กซิโกเข้าสู่ภาคใต้อเมริกันในทศวรรษ 1890-1910 ทำลายพืชฝ้ายและทำลายเศรษฐกิจ sharecropping ที่จ้างคนงาน Black ชนบทส่วนใหญ่
การใช้เครื่องจักรเกษตร — การนำเครื่องเก็บฝ้ายกลในทศวรรษ 1940-1960 ลดความต้องการแรงงานในฟาร์มทางใต้ 90%+ ทำให้แรงงาน sharecropping ที่เหลือตกงาน
ค่าจ้างต่ำ — ค่าจ้างเกษตรใต้ประมาณหนึ่งในสามของค่าจ้างอุตสาหกรรมทางเหนือตลอดช่วงส่วนใหญ่

แรงการเมืองและสังคม:

กฎหมาย Jim Crow — เครื่องมือทางกฎหมายของการแบ่งแยกเชื้อชาติที่รวบรวมไว้ทั่วภาคใต้หลังปี 1877
การประชาทัณฑ์ — ความรุนแรงทางเชื้อชาตินอกกฎหมาย รุนแรงโดยเฉพาะในช่วง 1880-1920 ฆ่าคนแอฟริกันอเมริกันประมาณ 3,500 คนในช่วงเวลาดังกล่าว
การเพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง — การทดสอบอ่านออกเขียนได้, ภาษีโหวต และการเลือกตั้งขั้นต้นที่ผิวขาวเท่านั้นขจัดการลงคะแนนของคน Black ทั่วภาคใต้หลังปี 1890
โรงเรียนที่ยากจน — โรงเรียน Black ที่แยกในภาคใต้ได้รับเงินทุนต่ำกว่าอย่างเป็นระบบ; การใช้จ่ายต่อนักเรียนเป็นเศษส่วนของการใช้จ่ายโรงเรียนผิวขาว

ปัจจัยดึงในภาคเหนือ:

ความต้องการแรงงานอุตสาหกรรม โดยเฉพาะในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 (1914-1918) และสงครามโลกครั้งที่ 2 (1941-1945) เมื่อโรงงานทางเหนือต้องการคนงานและการอพยพยุโรปถูกตัด
ค่าจ้างสูงกว่า — ค่าจ้างโรงงานทางเหนืออาจเป็น 2-3 เท่าของค่าจ้างเกษตรใต้
สิทธิทางการเมือง — คนแอฟริกันอเมริกันในรัฐทางเหนือสามารถลงคะแนน, ทำหน้าที่ลูกขุน และใช้ที่สาธารณะได้อย่างอิสระมากกว่า (แม้ภาคเหนือจะไม่ปลอดจากการเหยียดเชื้อชาติ)
โรงเรียนดีกว่า — โรงเรียนสาธารณะทางเหนือ แม้จะไม่เท่าเทียม ได้รับเงินทุนน้อยกว่าคู่แยกทางใต้

บทบาทของ Chicago Defender

หนังสือพิมพ์Chicago Defender ก่อตั้งในปี 1905 โดยRobert S. Abbott สรรหาการอพยพ Black ทางใต้มา Chicago อย่างแข็งขัน Pullman Porters แจกจ่ายสำเนา Defender บนรถไฟที่วิ่งไปใต้จาก Chicago พกบทบรรณาธิการเช่น "Come North" และเผยแพร่รายการงานจากนายจ้าง Chicago Abbott จัด**"Great Northern Drive"** ของ 15 พฤษภาคม 1917 เป็นการส่วนตัว — วันมาถึงที่ประสานงานออกแบบเพื่อเพิ่มการมองเห็นของการอพยพและน้ำหนักสัญลักษณ์

บทบาทของ Defender เป็นกรณีรูปธรรมของBlack press ในฐานะสถาบันการเมือง — ธีมที่ปรากฏในงานเขียนวิชาการเกี่ยวกับบทบาทของสื่อชาติพันธุ์และทางเลือกในการระดมชุมชนที่ถูก marginalized

สองคลื่น

นักประวัติศาสตร์แยกแยะสองคลื่นของ Great Migration:

คลื่นแรก (1916-1940) ผู้อพยพประมาณ 1.6 ล้านคนรวม (ระดับชาติ) ขับเคลื่อนหลักโดยการล่มของ boll weevil และความต้องการอุตสาหกรรมสงครามโลกครั้งที่ 1 ประชากร Black ของ Chicago เติบโตจาก 44,000 ในปี 1910 เป็น 234,000 ในปี 1940

คลื่นที่สอง (1940-1970) ผู้อพยพประมาณ 4 ล้านคน ขับเคลื่อนโดยการใช้เครื่องจักรของการเก็บฝ้ายและการขยายอุตสาหกรรมหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ประชากร Black ของ Chicago เติบโตจาก 234,000 ในปี 1940 เป็น 1,103,000 ในปี 1970

เมื่อถึงปี 1970 Chicago มีคนแอฟริกันอเมริกันหนึ่งในสาม — การเปลี่ยนแปลงทางประชากรศาสตร์อย่างรุนแรงจากเมืองก่อนปี 1916

Bronzeville: ภูมิศาสตร์และต้นกำเนิด

ก่อนปี 1900 ที่ดินส่วนใหญ่ที่กลายเป็น Bronzeville เป็นที่อยู่อาศัยผิวขาว — ย่านชนชั้นกลาง German, Irish และ Jewish ตาม corridor พาณิชย์ South Side ของ State Street, South Park Avenue (ปัจจุบัน Dr. Martin Luther King Jr. Drive), Indiana Avenue และ Prairie Avenue ขณะที่ผู้อพยพแอฟริกันอเมริกันมาถึงหลังปี 1916 การปฏิบัติอสังหาริมทรัพย์ที่จำกัดบีบพวกเขาเข้าสู่ "Black Belt" ที่แคบ วิ่งประมาณจากถนน 22nd ลงใต้ไปถึงถนน 55th ล้อมรอบแคบทั้งตะวันออกและตะวันตก

เมื่อถึงปี 1920 ความหนาแน่นของ Black Belt บดขยี้ — ผู้อยู่อาศัย Black ใน Chicago ถูกบีบเข้าพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่เล็กเกินไปสำหรับประชากรที่อพยพ นำไปสู่ความแออัดอย่างรุนแรง, อัตราวัณโรคห้าเท่าของอัตรา Chicago ผิวขาว และหนึ่งในอัตราการเสียชีวิตของทารกที่แย่ที่สุดในเมืองใหญ่อเมริกันใดๆ ภูมิศาสตร์ที่ถูกบีบอัดยังผลิตผลที่ไม่ตั้งใจ: ชุมชน Black ที่หนาแน่นอย่างน่าทึ่งพร้อมสถาบัน, ธุรกิจ, มืออาชีพ และชีวิตวัฒนธรรมของตัวเอง

ชื่อ "Bronzeville" ถูกคิดขึ้นในทศวรรษ 1930 โดย James Gentry บรรณาธิการ theater ที่ Chicago Defender เป็นทางเลือกที่มีเกียรติกว่าต่อ "Black Belt" เมื่อถึงทศวรรษ 1940 "Bronzeville" กลายเป็นชื่อมาตรฐาน และวลี "Black Metropolis" — จากชื่อการศึกษาสังคมวิทยาปี 1945 ของ St. Clair Drake และ Horace Cayton Black Metropolis: A Study of Negro Life in a Northern City — จับความเข้าใจตนเองของ Bronzeville ในฐานะอารยธรรม Black เมืองเต็มรูปแบบมากกว่าสลัม

ยุคทองของ Bronzeville: 1915-1950

ที่จุดสูงสุด — ประมาณ 1920 ถึง 1950 — Bronzeville เป็นชุมชนเมือง Black ใหญ่อันดับสองในสหรัฐอเมริกา (รองจาก Harlem) และในบางด้านร่ำรวยที่สุดในความหนาแน่นสถาบัน ย่านสนับสนุน:

ธนาคารที่ Black เป็นเจ้าของ — Binga State Bank (ก่อตั้ง 1908 โดย Jesse Binga) และ Douglass National Bank
บริษัทประกัน — Supreme Life Insurance Company มีสำนักงานใหญ่ที่ 35th และ South Parkway
หนังสือพิมพ์ — Chicago Defender (หนังสือพิมพ์ Black ระดับชาติ), Chicago Bee, สำนักงาน Chicago ของ Pittsburgh Courier
โรงพยาบาล — Provident Hospital (ก่อตั้ง 1891 โดย Dr. Daniel Hale Williams, โรงพยาบาลแรกที่ Black เป็นเจ้าของและดำเนินการในสหรัฐฯ)
โรงแรม — Hotel Grand (4600 S South Parkway), Vincennes Hotel (36th และ Vincennes)
โรงละครและสถานที่ดนตรี — Regal Theater, Savoy Ballroom, Sunset Cafe, Grand Terrace Cafe, Plantation Cafe
โบสถ์ — Pilgrim Baptist Church, Metropolitan Community Church, St. Edmund's Episcopal
สถาบันการศึกษา — DuSable High School (ตั้งชื่อตาม Jean Baptiste Point du Sable ผู้ก่อตั้ง Black/Haitian ของ Chicago), Wendell Phillips High School

Ida B. Wells

Ida B. Wells (1862-1931) — เกิดในทาสใน Mississippi, นักข่าวสืบสวนผู้บุกเบิก, นักเคลื่อนไหวต่อต้านการประชาทัณฑ์ และผู้สนับสนุนสิทธิเลือกตั้งสตรี — ย้ายมา Chicago ในปี 1895 และอาศัยชีวิตผู้ใหญ่ส่วนใหญ่ใน Bronzeville บ้านของเธอที่ Chicago ที่3624 S Martin Luther King Jr. Drive เป็น National Historic Landmark (ไม่เปิดให้สาธารณะโดยทั่วไป) วารสารศาสตร์ต่อต้านการประชาทัณฑ์ของเธอ — เริ่มจากชุดใบปลิวในทศวรรษ 1890 — เป็นงานพื้นฐานของการรายงานสืบสวนอเมริกันและการเคลื่อนไหวสิทธิพลเมือง

Wells ร่วมก่อตั้งNAACP (1909), ร่วมก่อตั้งAlpha Suffrage Club ใน Chicago (1913) และเป็นบุคคลสำคัญในการก่อตั้ง National Association of Colored Women เธอถูกฝังที่สุสาน Oak Woods บน South Side

Bessie Coleman

Bessie Coleman (1892-1926) — สตรีแอฟริกันอเมริกันคนแรกและสตรี Native American คนแรกที่ถือใบอนุญาตนักบิน — เป็นผู้อยู่อาศัย Bronzeville และเรียนภาษาฝรั่งเศสใน Chicago ก่อนเดินทางไปฝรั่งเศสในปี 1921 เพื่อได้ใบอนุญาตนักบิน (โรงเรียนการบินอเมริกันจะไม่ยอมรับเธอเนื่องจากเชื้อชาติและเพศ) Coleman กลายเป็นนักบิน barnstorming ในทศวรรษ 1920 ทำ stunts ทางอากาศทั่วสหรัฐฯ ก่อนเสียชีวิตในอุบัติเหตุการแสดงทางอากาศปี 1926 เธอถูกฝังที่สุสาน Lincoln ใน Alsip, Illinois

Oscar De Priest

Oscar Stanton De Priest (1871-1951) — ได้รับเลือกเข้าสู่สภาผู้แทนราษฎรสหรัฐฯ ในปี 1928 เป็นตัวแทนของ Chicago's 1st Congressional District — เป็นคนแอฟริกันอเมริกันคนแรกที่ได้รับเลือกเข้าสู่ Congress จากรัฐทางเหนือ และนักการเมือง Black คนแรกตั้งแต่ปี 1901 การเลือกตั้งของเขาเป็นผลโดยตรงของน้ำหนักทางประชากรศาสตร์ของ Great Migration ใน Chicago และเครื่องจักรการเมืองที่ wards ที่ Black ควบคุมเริ่มผลิต De Priest รับใช้สามวาระและเป็นส่วนสำคัญในกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติของต้นทศวรรษ 1930

ยุค Jazz ใน Bronzeville

Chicago เป็นเมืองหลวง jazz ระดับชาติตลอดทศวรรษ 1920 ก่อน New York แซงในทศวรรษ 1930 วงการ jazz รวมตัวทางภูมิศาสตร์ในสิ่งที่กลายเป็นที่รู้จักในชื่อ "The Stroll" — ส่วนของ State Street จาก 26th ถึง 39th พร้อมคลัสเตอร์รองตามถนน 47th สถานที่สำคัญ:

Sunset Cafe (3115 S Indiana Ave) — คลับ jazz ที่ Louis Armstrong, Earl Hines และ Joe "King" Oliver เล่น; ดำเนินการ 1921-1937
Grand Terrace Cafe (3955 S South Parkway ต่อมา Meyers Ace Hardware) — ที่ Earl Hines จัดการ residency ในตำนานกับ big band ของเขา 1928-1940
Plantation Cafe (4410 S South Parkway) — สถานที่ Dixie Syncopators ของ King Oliver
Dreamland Cafe (3518 S State St) — ที่ Louis Armstrong เล่นกับ King Oliver
Savoy Ballroom (South Parkway ที่ 47th) — สถานที่เต้น ballroom

นักดนตรีที่กำหนดยุค:

Joe "King" Oliver — หัวหน้า trumpet ของ Creole Jazz Band ผู้นำ Louis Armstrong จาก New Orleans มา Chicago ในปี 1922
Louis Armstrong — นักเดี่ยว jazz ที่มีอิทธิพลที่สุดของศตวรรษที่ 20 ผู้พัฒนาสไตล์ที่เติบโตของเขาใน Chicago 1922-1929 ก่อนย้ายไป New York
Jelly Roll Morton — นักเปียโนและนักแต่งเพลง เกิดใน New Orleans บันทึก sides ที่มีอิทธิพลที่สุดของเขาใน Chicago สำหรับ Gennett Records
Earl Hines — นักเปียโน "บิดาของเปียโน jazz สมัยใหม่" ซึ่ง residency Grand Terrace ทำให้ Chicago เป็นเมืองหลวง jazz ระดับชาติผ่าน Depression
Benny Goodman — นักเป่า clarinet ที่เติบโตในย่าน Jewish West Side ของ Chicago และเรียน jazz ในสถานที่ Black South Side ก่อนนำยุค Swing ในทศวรรษ 1930

วงการ jazz Chicago ครอบคลุมในความลึกมากขึ้นในคู่มือแยกต่างหากในชุดนี้เกี่ยวกับดนตรี Chicago

Restrictive Covenants และการตัดสิน Shelley ปี 1948

ความหนาแน่นสุดขั้วของ Black Belt ไม่ใช่ผลธรรมชาติของความยากจนหรือความชอบ เป็นผลวิศวกรรมของrestrictive covenants — ข้อตกลงสัญญาส่วนตัวระหว่างเจ้าของบ้านผิวขาวที่จะไม่ขายหรือให้เช่าทรัพย์สินแก่คนแอฟริกันอเมริกัน Restrictive covenants ครอบคลุมประมาณ 80% ของอสังหาริมทรัพย์ที่อยู่อาศัยของ Chicago ในทศวรรษ 1940 กั้นเมืองส่วนใหญ่จากผู้อยู่อาศัย Black อย่างมีประสิทธิภาพ

เมื่อครอบครัว Black พยายามข้ามเส้น covenant — ไม่ว่าโดยบุคคลที่เต็มใจขายโดยไม่คำนึงถึง covenant หรือโดยการปฏิบัติอสังหาริมทรัพย์ "block-busting" (ครอบคลุมด้านล่าง) — การตอบสนองมักจะรุนแรง Red Summer ปี 1919 — ชุดการจลาจลต่อต้าน Black ทั่วสหรัฐฯ ในฤดูร้อนปี 1919 — รวมChicago race riot จาก 27 กรกฎาคม ถึง 3 สิงหาคม 1919 ทริกเกอร์โดยการจมน้ำของ Eugene Williams วัยรุ่น Black อายุ 17 ปีที่ข้ามเข้าส่วน "ผิวขาว" ของ Lake Michigan ใกล้ 29th Street Beach การจลาจลฆ่าคนประมาณ 38 คน (Black 23 คน, ผิวขาว 15 คน), บาดเจ็บ 537 คน และเผาอาคาร 1,000+ หลัง ส่วนใหญ่ใน Black Belt

ในปี1948 ศาลสูงสุดสหรัฐฯ ตัดสินShelley v. Kraemer คดีเกี่ยวข้องกับ restrictive covenant ใน St. Louis ศาลตัดสินเอกฉันท์ว่าแม้ restrictive covenants ส่วนตัวเองจะไม่ผิดรัฐธรรมนูญ การบังคับใช้ทางตุลาการโดยศาลรัฐละเมิด Equal Protection Clause ของ Fourteenth Amendment การตัดสินทำให้ restrictive covenants บังคับใช้ไม่ได้อย่างมีประสิทธิภาพและทริกเกอร์การบูรณาการบางส่วนของย่าน Chicago ที่เคยเป็นผิวขาวทั้งหมดในทศวรรษต่อมา

Block-Busting

ขณะที่ Shelley ทำให้ covenants บังคับใช้ไม่ได้ นักเก็งกำไรอสังหาริมทรัพย์พัฒนากลยุทธ์ใหม่: block-busting นักเก็งกำไรจะซื้อบ้านหลังหนึ่งใน block ผิวขาวที่ราคาตลาด ขายให้ครอบครัว Black แล้วเข้าหาเจ้าของบ้านผิวขาวที่เหลือพร้อมคำเตือนเกี่ยวกับมูลค่าทรัพย์สินที่ลดลงและข้อเสนอซื้อบ้านของพวกเขาต่ำกว่าตลาด ขณะที่ครอบครัวผิวขาวขายในความตื่นตระหนก นักเก็งกำไรขายต่อให้ครอบครัว Black ที่ราคาสูงเกินจริง ยึดกำไร Block-busting รวมการเปลี่ยนแปลงทางเชื้อชาติขณะดึงความมั่งคั่งจากทั้งครอบครัวผิวขาวและ Black — กลไกที่กำหนดรูปร่างภูมิศาสตร์เชื้อชาติของ South Side และ West Side ผ่านทศวรรษ 1950 และ 1960

Redlining

Redlining — การปฏิบัติธนาคาร federal และเอกชนในการปฏิเสธการให้สินเชื่อหรือประกันทรัพย์สินในย่าน Black เด่น — ทำให้การเลือกปฏิบัติที่อยู่อาศัยรุนแรงขึ้น แผนที่Home Owners' Loan Corporation (HOLC) ของปลายทศวรรษ 1930 จำแนกย่านตามความเสี่ยงการให้สินเชื่อ; ย่าน Black เด่นถูกระบายสีแดง ("อันตราย") และถูกตัดสิทธิ์จากการให้สินเชื่อจำนองที่ federal หนุนอย่างมีประสิทธิภาพ แผนที่ HOLC ของ Chicago แสดง Black Belt เป็นแถบสีแดงทึบทั่ว South Side กับย่านผสมที่ติดกันยังทำเครื่องหมายเป็นสีแดง

ผลของ redlining — การลงทุนในบ้านลดลง, คลังที่อยู่อาศัยเสื่อม, การสะสมความมั่งคั่งจำกัดสำหรับเจ้าของบ้าน Black — คงอยู่นานหลังการปฏิบัติถูกห้ามอย่างเป็นทางการโดยFair Housing Act ปี 1968 การศึกษาร่วมสมัยของช่องว่างความมั่งคั่งระหว่างครัวเรือนอเมริกัน Black และผิวขาวติดตามช่องว่างส่วนใหญ่ไปยังรูปแบบ redlining กลางศตวรรษ

คำศัพท์ TOEFL จากช่วงเวลานี้: restrictive covenant, judicial enforcement, block-busting, redlining, racial transition, wealth gap, home equity, neighborhood segregation, residential segregation, Fair Housing Act

DuSable Museum of African American History

DuSable Museum of African American History (740 E 56th Pl, Washington Park) เป็นพิพิธภัณฑ์ Black ที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดของเมือง และหนึ่งในที่เก่าแก่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี 1961 โดยDr. Margaret Burroughs (ศิลปินและนักการศึกษาที่อยู่ Bronzeville) และสามีของเธอ Charles Burroughs พิพิธภัณฑ์เดิมครองบ้านของ Burroughs ที่ 3806 S Michigan Avenue — ที่อยู่อาศัยที่แปลงมาซึ่งเก็บคอลเลกชันศิลปะแอฟริกัน-อเมริกันที่เพิ่มขึ้น, หนังสือ และวัสดุประวัติศาสตร์ ในปี 1968 พิพิธภัณฑ์ย้ายไปอาคารปัจจุบันใน Washington Park — อาคารบริหาร South Park Commissioners เดิมสร้างในปี 1910

นิทรรศการครอบคลุม:

มรดกแอฟริกัน — ศิลปะและวัตถุโบราณจาก diaspora แอฟริกัน
ทาสและภาคใต้ก่อนสงคราม — เอกสารต้นฉบับ, โซ่ตรวน, วัฒนธรรมวัสดุไร่
Great Migration และ Black Chicago — นิทรรศการกว้างเกี่ยวกับการอพยพ, ยุคทองของ Bronzeville และเรื่องราว Chicago เฉพาะ
Jean Baptiste Point du Sable — ผู้ก่อตั้ง Chicago เกิดใน Haiti (ประมาณ 1750-1818) ผู้ตั้งจุดการค้าที่ปากแม่น้ำ Chicago ในทศวรรษ 1770-1780; พิพิธภัณฑ์ตั้งชื่อตามเขา
Harold Washington — นายกเทศมนตรีแอฟริกัน-อเมริกันคนแรกของ Chicago (1983-1987) ซึ่งเอกสารส่วนตัวเก็บที่พิพิธภัณฑ์
ศิลปะแอฟริกัน-อเมริกันร่วมสมัย — นิทรรศการหมุนเวียน

ค่าเข้า: ประมาณ $15 ผู้ใหญ่, ส่วนลดสำหรับผู้สูงอายุ, นักศึกษา และเด็ก

เวลา: โดยทั่วไป 10 AM ถึง 5 PM อังคาร-อาทิตย์ ปิดวันจันทร์

เผื่อเวลา: 2-3 ชั่วโมง

ที่อยู่: 740 E 56th Pl, Chicago, IL 60637 (Washington Park เข้าถึงได้โดย CTA Green Line ที่ Garfield Boulevard หรือโดย rideshare)

Pilgrim Baptist Church และดนตรี Gospel

Pilgrim Baptist Church (3301 S Indiana Ave) ถือกันอย่างกว้างขวางว่าเป็นที่กำเนิดของดนตรี gospel โบสถ์เดิมเป็นชุมนุมชน Jewish Reform ที่เรียกว่าKehilath Anshe Ma'ariv (KAM) ที่อยู่ในอาคารที่ออกแบบโดย Adler & Sullivan ในปี 1890 ถูกขายให้ชุมนุมชน Black Baptist ในปี 1922 ขณะที่ย่านโดยรอบเปลี่ยนประชากรศาสตร์

ในทศวรรษ 1930 Thomas A. Dorsey — เกิดใน Georgia ฝึกเป็นนักเปียโน blues (ในชื่อ "Georgia Tom" เขาร่วมกับ Ma Rainey) แล้วเปลี่ยนเป็นดนตรีคริสเตียนหลังการเสียชีวิตของภรรยาและลูกชายในปี 1932 — ทำงานเป็นผู้อำนวยการดนตรีที่ Pilgrim Baptist Dorsey หลอมรวมประเพณีเพลงสวด gospel กับโครงสร้างคอร์ด blues และการร้องเสียง สร้างแนวดนตรี gospel สมัยใหม่ ผลงานของเขา "Take My Hand, Precious Lord" (1932) เป็นหนึ่งในเพลง gospel ที่บันทึกมากที่สุดของศตวรรษที่ 20 — เป็นเพลงโปรดของ Martin Luther King Jr. และถูกร้องในงานศพของเขา

Mahalia Jackson — นักร้อง gospel ที่สำคัญที่สุดของศตวรรษที่ 20 — ย้ายมา Chicago จาก New Orleans ในปี 1927 และเข้า Pilgrim Baptist เป็นเวลาส่วนใหญ่ของชีวิต Jackson แสดงเป็นประจำที่ Pilgrim และที่โบสถ์ Baptist South Side ที่ติดกัน บันทึกกับ Columbia Records ตั้งแต่ทศวรรษ 1950 ร้อง "I've Been 'Buked and I've Been Scorned" ที่ March on Washington ปี 1963 ทันทีก่อนสุนทรพจน์ "I Have a Dream" ของ Martin Luther King

อาคาร Pilgrim Baptist ดั้งเดิม (โครงสร้าง Adler & Sullivan) ถูกทำลายส่วนใหญ่ด้วยไฟใน6 มกราคม 2006 โดยมีเพียงผนังภายนอกรอด ชุมนุมชนยังคงประชุมในสิ่งอำนวยความสะดวกชั่วคราว และการสร้างอาคารประวัติศาสตร์บางส่วนกำลังดำเนินมาเป็นเวลาหลายปี

Public Housing และการรื้อ

ยุคหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 นำสถาบัน Bronzeville ประเภทอื่น: public housing สูง Chicago Housing Authority สร้าง complex public housing ขนาดใหญ่ชุดหนึ่งบนและใกล้ Black Belt ผ่านทศวรรษ 1950 และ 1960 รวม:

Ida B. Wells Homes (37th ถึง 39th, King Drive) — เปิดปี 1941 หนึ่งในโครงการ public housing ใหญ่ช่วงแรกของ Chicago; รื้อ 2002-2008
Robert Taylor Homes (State Street, 39th ถึง 54th) — เปิดปี 1962 ที่จุดสูงสุดเป็นที่อยู่อาศัยของคนประมาณ 27,000 คนในอาคาร 28 หลัง 16 ชั้น; รื้อ 1998-2007
Stateway Gardens (State Street, 35th ถึง 39th) — เปิดปี 1958 รื้อ 2000-2007
Cabrini-Green Homes (Near North Side ไม่ใช่ Bronzeville แต่เป็นโครงการ near-loop หลัก) — รื้อ 1995-2011

Complex public housing ถูกสร้างบางส่วนเป็นตัวแทนสำหรับที่อยู่อาศัยสลัมที่ถูกประณาม และบางส่วนเพื่อเสริมการแบ่งแยกที่อยู่อาศัย Black-ผิวขาว — โครงการรวมผู้อยู่อาศัย Black รายได้ต่ำใน blocks ทางภูมิศาสตร์เฉพาะห่างจากย่านผิวขาว เมื่อถึงทศวรรษ 1980 complex ประสบความเข้มข้นของความยากจนรุนแรง, อาชญากรรมรุนแรง, การเสื่อมสภาพทางกายภาพ และการจัดระเบียบแก๊ง โปรแกรมHOPE VI federal ของทศวรรษ 1990 ให้ทุนสำหรับการรื้อและทดแทนด้วยการพัฒนา mixed-income และ CHA ของ Chicago ดำเนินโปรแกรมรื้อ public housing ที่ก้าวร้าวที่สุดในสหรัฐฯ จากปลายทศวรรษ 1990 จนถึงทศวรรษ 2010

การรื้อทำให้ครอบครัว Black หลายหมื่นครอบครัวต้องย้าย — บางส่วนไปยังการพัฒนา mixed-income ใหม่บนที่ตั้งเดียวกัน, หลายส่วนไปยังที่อยู่อาศัย voucher กระจายทั่วเมือง และหลายส่วนไปยังชานเมือง (โดยเฉพาะชานเมืองใต้และตะวันตกของ Cook County) ผลกระทบทางประชากรศาสตร์และสังคมของการรื้อยังอยู่ในการศึกษาโดยนักสังคมวิทยาเมือง

มองเห็นได้ในปัจจุบัน: ที่ตั้งอาคารสูง CHA เดิมส่วนใหญ่เป็นที่ดินว่าง, การพัฒนา mixed-income ใหม่ หรือแปลงเป็นการใช้พาณิชย์ ที่ตั้ง Robert Taylor Homes ตาม State Street ใต้ 35th ส่วนใหญ่เป็นที่ดินว่างและการพัฒนาที่อยู่อาศัยขนาดเล็ก การเดินส่วนนี้สื่อสารขนาดของสิ่งที่ถูกสร้างและถูกรื้อโดยตรงมากกว่าภาพถ่ายใดๆ

Black Chicago ร่วมสมัย: บุคคลและสถาบัน

ความเป็นอันดับหนึ่งทางประวัติศาสตร์ของ Bronzeville ได้เปลี่ยนไปเมื่อชุมชน Black ของ Chicago กระจายทางภูมิศาสตร์ แต่ South Side ยังคงผลิตบุคคลที่สำคัญระดับชาติต่อไป:

Harold Washington (1922-1987) — นายกเทศมนตรีแอฟริกัน-อเมริกันคนแรกของ Chicago ได้รับเลือกปี 1983 บนแพลตฟอร์มพันธมิตรปฏิรูป เสียชีวิตในตำแหน่งปี 1987 พันธมิตรเลือกตั้งของเขา — การสนับสนุน Black ท่วมท้นบวกการสนับสนุน Latino และ progressive ผิวขาวจำนวนมาก — สร้างรูปแบบการเมืองที่ Barack Obama ดึงมาใช้ในภายหลัง
Jesse Jackson (เกิด 1941) — ผู้นำสิทธิพลเมืองและผู้สมัครประธานาธิบดี Democratic สองครั้ง (1984, 1988) อยู่ที่ Chicago ตั้งแต่งานทศวรรษ 1960 ของเขากับ Martin Luther King Jr.; Rainbow/PUSH Coalition ของเขามีสำนักงานใหญ่ที่ 930 E 50th St
Barack Obama (เกิด 1961) — community organizer บน South Side ของ Chicago (1985-1988), law professor ที่ University of Chicago (1992-2004), Illinois state senator เป็นตัวแทนของ South Side (1997-2004), US senator (2005-2008), ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 44 (2009-2017) Obama และ Michelle Obama อาศัยที่ 5046 S Greenwood Ave ในKenwood (ติดกับ Hyde Park) ตลอดช่วงประธานาธิบดีของเขา
Michelle Obama (เกิด 1964) — เกิดและเติบโตในย่านSouth Shore (7436 S Euclid Ave) เข้า Whitney Young High School ศึกษาที่ Princeton และ Harvard Law; First Lady 2009-2017
Oprah Winfrey (เกิด 1954) — อยู่ที่ Chicago 1984-2011 กับ The Oprah Winfrey Show ศึกษาที่ Harpo Studios บน Near West Side
Chance the Rapper, Kanye West, Common, Chaka Khan, Mahalia Jackson, Curtis Mayfield และนักดนตรีอื่นๆ มากมายมาจากหรือเกี่ยวข้องกับ Black Chicago (ครอบคลุมดนตรีในคู่มือถัดไปในชุดนี้)
Gwendolyn Brooks (1917-2000) — ผู้ชนะ Pulitzer Prize Black คนแรกในวรรณกรรม (1950 สำหรับ Annie Allen) อาศัยใน Bronzeville ส่วนใหญ่ของชีวิตเธอ; Illinois Poet Laureate 1968-2000
Lorraine Hansberry (1930-1965) — นักเขียนบทละคร ผู้แต่ง A Raisin in the Sun (1959); เติบโตใน Chicago การต่อสู้ทางกฎหมายของครอบครัวของเธอเรื่อง restrictive covenants ที่ 6140 S Rhodes Ave กลายเป็นพื้นฐานสำหรับ Hansberry v. Lee (1940) คดี US Supreme Court ที่บ่งชี้ Shelley v. Kraemer

Stony Island Arts Bank และการฟื้นฟู South Side ร่วมสมัย

Stony Island Arts Bank (6760 S Stony Island Ave) เป็นหนึ่งในสถาบันใหม่ที่สุดของ South Side Black Chicago ร่วมสมัย อาคาร savings and loan เดิมสร้างในปี 1923 ถูกทิ้งในทศวรรษ 1980 เกือบถูกรื้อในทศวรรษ 2000 อาคารถูกซื้อโดยศิลปินTheaster Gates ในราคา $1 ในปี 2012 และบูรณะเป็นการผสมผสาน archive, แกลเลอรี, พื้นที่การแสดง และศูนย์ชุมชน

การถือครองของ Arts Bank รวมJohnson Publishing Company Archive (ไฟล์ของนิตยสาร Ebony และ Jet), Frankie Knuckles Vinyl Collection (vinyl house music บริจาคโดย estate ของ Knuckles หลังการเสียชีวิตของเขาในปี 2014) และวัตถุโบราณวัฒนธรรม Black ต่างๆ อื่น Rebuild Foundation ของ Gates ใช้ Arts Bank เป็นรูปแบบสำหรับการกระตุ้นอาคาร South Side ที่ถูกทิ้งเป็นพื้นที่วัฒนธรรมและเศรษฐกิจ

เยี่ยม: เข้าฟรี; เวลาแตกต่างกัน; ตรวจสอบปฏิทิน Rebuild Foundation

หนึ่งวันใน Black Chicago

เส้นทางหนึ่งวันที่สมจริงครอบคลุมสถานที่ประวัติศาสตร์ Black Bronzeville และ South Side หลัก:

เช้าที่ DuSable Museum (740 E 56th Pl) — 2-3 ชั่วโมง เริ่มที่นี่สำหรับฐานเชิงธีมข้ามทุกยุค

เที่ยงเดินผ่าน Bronzeville — จาก DuSable Museum เดินหรือ rideshare ขึ้นเหนือตาม King Drive จุดหยุดสำคัญ:

บ้านของ Ida B. Wells (3624 S MLK Drive ภายนอกเท่านั้น)
Pilgrim Baptist Church (3301 S Indiana Ave ภายนอก; การสร้างใหม่กำลังดำเนินอยู่)
เครื่องหมายประวัติศาสตร์อาคาร Chicago Defender (3435 S Indiana Ave — แม้ Defender จะย้ายไปแล้ว)
Monument to the Great Northern Migration (โดยศิลปิน Alison Saar, ถนน 26th และ King Drive) — ประติมากรรมสำริดที่ปลายเหนือของ Bronzeville ทำเครื่องหมายการอพยพ

กลางวันใน Bronzeville — Pearl's Place (3901 S Michigan Ave) สำหรับ soul food หรือHoney 1 BBQ (746 E 43rd St) สำหรับบาร์บีคิว หรือร้านอาหาร South Side ขนาดเล็กจำนวนใดๆ

บ่าย Stony Island Arts Bank (6760 S Stony Island Ave) — 1-2 ชั่วโมง ตรวจสอบนิทรรศการปัจจุบัน

บ่ายแก่: ทางเลือกขับหรือ rideshare ไปSouth Shore (ย่านวัยเด็กของ Michelle Obama) หรือHyde Park / Kenwood (ย่านยุคประธานาธิบดีของ Obama) เพื่อดูภูมิศาสตร์ทางกายภาพที่ผลิตเรื่องราวการเมือง Obama Obama Presidential Center (กำหนดเปิด 2026-2027 ใน Jackson Park) จะเพิ่มสถาบันใหญ่ใหม่ให้กับเส้นทางนี้เมื่อเสร็จ

เย็น: อาหารเย็นที่Yassa African Restaurant (3511 W Madison St, West Side) หรือLuella's Southern Kitchen (4609 N Lincoln Ave แม้จะอยู่ North Side) หรือสถาบัน soul-food South Side ใดๆ กลับไปตัวเมืองโดย CTA Green Line หรือ rideshare

ทำไมเรื่องราวนี้สำคัญ

Great Migration และ Bronzeville มีประโยชน์สำหรับนักศึกษาต่างชาติในสี่มิติเชิงรูปธรรม:

1. ความเข้าใจประชากรศาสตร์ของเมืองสหรัฐฯ ทางเหนือ เมืองอเมริกันทางเหนือร่วมสมัยเกือบทุกเมือง — Chicago, Detroit, Cleveland, Philadelphia, New York, Milwaukee — มีภูมิศาสตร์เชื้อชาติที่กำหนดรูปร่างโดยตรงโดย Great Migration ปี 1916-1970 และการเลือกปฏิบัติที่อยู่อาศัยที่ตามมา นักศึกษาที่เข้าใจเรื่องราว Bronzeville ของ Chicago มีรูปแบบสำหรับการเข้าใจประวัติศาสตร์ที่คล้ายกันในเมืองอื่นๆ หลายสิบแห่ง

2. ขบวนการสิทธิพลเมืองในฐานะเรื่องราวเมืองทางเหนือ ไม่ใช่เพียงเรื่องราวทางใต้ การคว่ำบาตรรถเมล์ Montgomery, การเดินขบวน Selma, การรณรงค์ Birmingham — เหล่านี้เป็นจุดสัมผัสสิทธิพลเมืองทางใต้ที่หลักสูตรต่างชาติส่วนใหญ่สอน เรื่องราวทางเหนือ — การเลือกปฏิบัติที่อยู่อาศัย, redlining, Shelley v. Kraemer, A. Philip Randolph และ March on Washington (จัดจากชนชั้นกลาง Black ทางเหนือ), การรณรงค์ Chicago ของ Martin Luther King Jr. ปี 1966 — สำคัญเท่าเทียมกันสำหรับการเข้าใจประวัติศาสตร์สิทธิพลเมืองอเมริกันและการเมืองเชื้อชาติร่วมสมัย

3. คำศัพท์ประชากรศาสตร์เกี่ยวข้องกับ TOEFL Migration, push factor, pull factor, demographic change, diaspora, residential segregation, restrictive covenant, redlining, block-busting, urban renewal, public housing, mixed-income redevelopment — คำเหล่านี้ปรากฏเป็นประจำในบท TOEFL Reading เกี่ยวกับประวัติศาสตร์สหรัฐฯ, สังคมวิทยา และการศึกษาเมือง

4. การผลิตทางวัฒนธรรมแยกไม่ออกจากวัฒนธรรมแห่งชาติอเมริกัน Chicago blues, Chicago jazz, Chicago gospel, Chicago soul, Chicago hip-hop, Chicago house music — เสียงที่ออกจากความหนาแน่นและการต่อสู้ของ Great Migration เป็นศูนย์กลางของดนตรีป๊อปอเมริกันและระดับโลก การเยี่ยม Pilgrim Baptist, ที่ตั้ง Sunset Cafe หรือ Stony Island Arts Bank เปลี่ยนประวัติศาสตร์วัฒนธรรมนามธรรมเป็นความทรงจำทางกายภาพ

คำศัพท์ TOEFL จากคู่มือนี้: demographic migration, internal migration, push factor, pull factor, boll weevil, sharecropping, Jim Crow, disenfranchisement, lynching, restrictive covenant, block-busting, redlining, Fair Housing Act, residential segregation, public housing, mixed-income redevelopment, civil rights, Black press, muckraking, reform coalition, collective bargaining, welfare capitalism, cultural renaissance, diaspora, syncretism

ประวัติศาสตร์ Black ของ Chicago ไม่ใช่ทัวร์เสริมทางเลือกจากสถาปัตยกรรมของ Loop หรือจุดท่องเที่ยวของ Lincoln Park เป็นศูนย์ถ่วงประชากรศาสตร์และวัฒนธรรมของศตวรรษที่ 20 ของเมือง และการเข้าใจเป็นเส้นทางที่ดีที่สุดเพียงเส้นทางเดียวในการเข้าใจ Chicago ร่วมสมัย — และผ่าน Chicago, ประสบการณ์เมืองอเมริกันทางเหนือร่วมสมัย

เตรียม TOEFL Reading สำหรับบทสิทธิพลเมือง, ประชากรศาสตร์ และประวัติศาสตร์เมืองอเมริกัน? ExamRift เสนอการทดสอบจำลอง TOEFL iBT 2026 แบบ adaptive พร้อมบท Reading ที่ปรับให้สอดคล้องกับหัวข้อที่การเดินนี้อธิบาย — Great Migration, การแบ่งแยกที่อยู่อาศัย และประวัติศาสตร์เมือง Black ศตวรรษที่ 20