Do kogo należy ten zaimek? He, She, They, It i zaginiony rzeczownik

"Maria told Lena that she should call the manager."

Małe pytanie: kim jest she?

Maria? Lena? Tajemnicza trzecia osoba ukryta za biurową drukarką?

Zaimki są użyteczne, bo powstrzymują nas przed powtarzaniem tych samych rzeczowników aż akapit zacznie brzmieć jak robot czytający książkę telefoniczną. Ale zaimki potrzebują jasnego właściciela. Gdy właściciela brakuje albo jest niejasny, słuchacz musi zgadywać, a zgadywanie to nie strategia gramatyczna. To umiejętność przetrwania.

Szybka odpowiedź

Zaimek zastępuje rzeczownik albo na niego wskazuje.

• Maria is late. She is on the bus.

She wskazuje na Maria.

Rzeczownik, do którego odnosi się zaimek, bywa nazywany antecedent. Nie musisz znać technicznego słowa, żeby używać zasady: każdy zaimek powinien mieć jasnego właściciela rzeczownikowego.

Typowe zaimki obejmują:

• Subject: I, you, he, she, it, we, they
• Object: me, you, him, her, it, us, them
• Possessive adjectives: my, your, his, her, its, our, their
• Possessive pronouns: mine, yours, his, hers, ours, theirs
• Reflexive: myself, yourself, himself, herself, itself, ourselves, yourselves, themselves

Główny cel to jasność. Dobry zaimek wygładza zdanie. Zły zaimek zmienia zdanie w małe śledztwo.

Najlepszy test jest prosty: po napisaniu zaimka wskaż wstecz i zapytaj: "Który dokładnie rzeczownik to zastępuje?" Jeśli twój palec się waha, czytelnik też się zawaha. Jeśli dwa rzeczowniki konkurują o ten sam zaimek, powtórz jeden rzeczownik albo przepisz zdanie.

Wzorzec

Zaimki muszą pasować do swoich rzeczowników na trzy sposoby:

1. Person: first person, second person albo third person.
2. Number: singular albo plural.
3. Role: subject, object, possessive albo reflexive.

Person

First person oznacza mówiącego albo piszącego:

• I, me, my, mine, we, us, our, ours

Second person oznacza słuchacza albo czytelnika:

• you, your, yours

Third person oznacza kogoś albo coś innego:

• he, him, his
• she, her, hers
• it, its
• they, them, their, theirs

Number

Zaimki singular wskazują jedną osobę albo rzecz.

• The phone is charging. It is on the desk.

Zaimki plural wskazują więcej niż jedną.

• The tickets are ready. They are in your email.

They może też odnosić się do jednej osoby, gdy gender jest nieznany, nieważny albo celowo nieokreślony.

• Someone left their notebook here.

To użycie jest powszechne i przydatne, gdy tożsamość jest niejasna albo gdy chcesz uniknąć zgadywania.

Role

Subject pronouns wykonują czynność:

• She called.
• They arrived.

Object pronouns otrzymują czynność:

• I called her.
• We invited them.

Formy possessive pokazują własność albo związek:

• Her idea was practical.
• That notebook is hers.
• Their flight was delayed.

Reflexive pronouns wskazują z powrotem na podmiot:

• He blamed himself.
• They introduced themselves.

Naturalne przykłady

Jasne odniesienie zaimka

• Daniel found his keys. They were under the couch.

His wskazuje na Daniel. They wskazuje na keys. Nie potrzeba pracy detektywa.

• The proposal was long, but it was clear.

It wskazuje na proposal.

• Aisha and Morgan finished their slides before lunch.

Their wskazuje na Aisha and Morgan.

Niejasne odniesienie zaimka

• Jordan emailed Casey after he finished the report.

Kto skończył raport? Jordan czy Casey?

Lepiej:

• After Jordan finished the report, he emailed Casey.
• Jordan emailed Casey after Casey finished the report.

Czasem najłatwiejszą poprawką jest powtórzenie rzeczownika. Powtórzenie jest lepsze niż zamieszanie.

Zaimki z rzeczami, zwierzętami i ideami

Używaj it dla jednej rzeczy, jednego zwierzęcia, gdy tożsamość nie jest osobista, albo jednej idei.

• The laptop is old, but it still works.
• The bird built its nest under the roof.
• The plan sounded risky, but it succeeded.

Używaj they dla mnogich rzeczy, zwierząt albo idei.

• The files are large, so they may take a minute to upload.
• The rules look simple, but they can be tricky.

This, that, these i those

Te słowa mogą wskazywać rzeczowniki albo całe idee.

• This is helpful.
• That was unexpected.
• These are expensive.
• Those look comfortable.

Są użyteczne, ale mogą stać się niejasne.

• The team changed the deadline after the client revised the scope. This caused confusion.

Co spowodowało zamieszanie: zmieniony termin, zmieniony zakres czy cała sytuacja?

Lepiej:

• The changed deadline caused confusion.
• The client's revised scope caused confusion.
• The combination of both changes caused confusion.

Possessive its i it's

Ta para sprawia kłopot, bo apostrof wygląda jak własność, ale angielski wybiera tutaj chaos.

• its = należące do it
• it's = it is / it has

Przykłady:

• The company changed its policy.
• It's going to rain.
• It's been a long day.

Jeśli możesz zastąpić formę przez it is albo it has, użyj it's. Jeśli nie, użyj its.

One, ones i they

Angielski często używa one albo ones, żeby nie powtarzać rzeczownika policzalnego.

• I like the blue shirt, but the green one is cheaper.
• These examples are useful. The shorter ones are easier to remember.

Używaj one dla pojedynczego rzeczownika policzalnego i ones dla mnogich rzeczowników policzalnych. Nie używaj one dla rzeczowników niepoliczalnych.

• I need advice. Your advice was helpful.

Nie każdy powtórzony rzeczownik potrzebuje zaimka. Czasem powtórzenie rzeczownika jest czystsze, zwłaszcza gdy rzeczownik jest abstrakcyjny albo zdanie ma już kilka możliwych odniesień.

Zaimki w dłuższych akapitach

Jasność zaimków staje się ważniejsza, gdy akapity rosną.

• The committee reviewed the proposal after the finance team revised the budget. It was approved on Friday.

Co zostało zatwierdzone: proposal czy budget? Czytelnik może zgadnąć, ale małe przepisanie usuwa zgadywanie.

• The committee approved the revised proposal on Friday.

Krócej, jaśniej i nikt nie musi przesłuchiwać it.

Typowe pułapki

Pułapka 1: Brak właściciela

• They said the price will increase.

Kim są they? Firma? Wiadomości? Ludzie na korytarzu? Jeśli rzeczownik ma znaczenie, nazwij go.

• The company said the price will increase.

Pułapka 2: Dwóch możliwych właścicieli

• Emma called Priya while she was driving.

Kto prowadził? Lepiej:

• Emma called Priya while Emma was driving.
• Emma called Priya while Priya was driving.

Pułapka 3: Niezgodność liczby

• The documents are ready. It is on the table.
• The documents are ready. They are on the table.

Rzeczownik plural, zaimek plural.

Pułapka 4: Mylenie subject i object

• Her and I finished the task.
• She and I finished the task.

Używaj subject pronouns dla podmiotu zdania.

• The manager thanked she and I.
• The manager thanked her and me.

Używaj object pronouns po czasowniku.

Pułapka 5: Reflexive pronouns użyte dla podkreślenia w złym miejscu

• Please send the file to myself.
• Please send the file to me.

Używaj reflexive pronouns, gdy podmiot i dopełnienie to ta sama osoba.

• I sent the file to myself.

Źle / Lepiej / Dlaczego

Minićwiczenie

Wybierz jaśniejszą albo poprawną opcję.

1. Alex met Robin after he left work.
   a. Clear
   b. Unclear

2. The boxes arrived, but _____ were damaged.
   a. it
   b. they
   c. them

3. The app saves _____ settings automatically.
   a. its
   b. it's
   c. it

4. The teacher helped Maya and _____.
   a. I
   b. me
   c. myself

5. Someone forgot _____ umbrella.
   a. their
   b. its
   c. them

6. I made the reservation _____.
   a. me
   b. myself
   c. mine

Klucz odpowiedzi

1. b. Unclear - He może odnosić się do Alex albo Robin.
2. b. they - Boxes jest plural, a zaimek jest podmiotem.
3. a. its - Ustawienia należą do aplikacji.
4. b. me - Zaimek jest dopełnieniem po helped.
5. a. their - Singular they jest użyteczne, gdy osoba jest nieokreślona.
6. b. myself - Podmiot i dopełnienie odnoszą się do tej samej osoby.

Krótkie podsumowanie

Zaimki to skróty, a skróty pomagają tylko wtedy, gdy prowadzą w jasne miejsce. Każde he, she, they, it, this i that powinno wskazywać oczywisty rzeczownik albo ideę. Dopasuj liczbę, wybierz właściwą rolę i powtórz rzeczownik, gdy jasność tego potrzebuje. Trochę powtórzenia jest w porządku. Zdezorientowany zaimek może sprawić, że jedno zdanie zabrzmi jak powieść detektywistyczna bez ostatniej strony.